auskuppelen
Lëtzebuergesch
- English
- to disengage; to declutch
- Français
- débrayer
- Deutsch
- auskuppeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ausgekuppelt
Aussprache (IPA)
[ˈæːʊskupələn]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ausgekuppelt
- auskuppelen
- auskuppels
- auskuppelt
- auszekuppelen
Konjugation
- Infinitiv
- auskuppelen
- Partizip Perfekt
- ausgekuppelt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- kuppelen aus
- du
- kuppels aus
- hien / hatt / si
- kuppelt aus
- mir
- kuppelen aus
- dir
- kuppelt aus
- si
- kuppelen aus
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn ausgekuppelt
- du
- hues ausgekuppelt
- hien / hatt / si
- huet ausgekuppelt
- mir
- hunn ausgekuppelt
- dir
- hutt ausgekuppelt
- si
- hunn ausgekuppelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat ausgekuppelt
- du
- has ausgekuppelt
- hien / hatt / si
- hat ausgekuppelt
- mir
- haten ausgekuppelt
- dir
- hat ausgekuppelt
- si
- haten ausgekuppelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing auskuppelen
- du
- géifs / géings auskuppelen
- hien / hatt / si
- géif / géing auskuppelen
- mir
- géifen / géingen auskuppelen
- dir
- géift / géingt auskuppelen
- si
- géifen / géingen auskuppelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt ausgekuppelt
- du
- häss ausgekuppelt
- hien / hatt / si
- hätt ausgekuppelt
- mir
- hätten ausgekuppelt
- dir
- hätt ausgekuppelt
- si
- hätten ausgekuppelt
Imperativ · Präsens
- du
- kuppel aus!
- dir
- kuppelt aus!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →