beleidegen

Lëtzebuergesch
English
to offend
Français
offenser
Deutsch
beleidigen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
beleidegt

Pronunciation (IPA)

[bəlˈɑɪdəʑən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
beleidigen
Français
offenser (blesser)
English
to offend (to insult)
Português
ofender; melindrar
Nederlands
beledigen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • beleideg
  • beleidegen
  • beleidegs
  • beleidegt
  • beleidegtem
  • beleidegten
  • beleidegter

Example sentences

  1. mat dëser Ausso wollt ech dech net beleidegen

    Meaning: to offend

  2. hie fillt sech fir all Klengegkeet beleidegt

    Meaning: to offend

Verb conjugation

Infinitive
beleidegen
Past participle
beleidegt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
beleidegen
du
beleidegs
hien / hatt / si
beleidegt
mir
beleidegen
dir
beleidegt
si
beleidegen
Indicative · Perfect
ech
hu beleidegt
du
hues beleidegt
hien / hatt / si
huet beleidegt
mir
hu beleidegt
dir
hutt beleidegt
si
hu beleidegt
Indicative · Pluperfect
ech
hat beleidegt
du
has beleidegt
hien / hatt / si
hat beleidegt
mir
hate beleidegt
dir
hat beleidegt
si
hate beleidegt
Conditional · Present
ech
géif / géing beleidegen
du
géifs / géings beleidegen
hien / hatt / si
géif / géing beleidegen
mir
géifen / géinge beleidegen
dir
géift / géingt beleidegen
si
géifen / géinge beleidegen
Conditional · Past
ech
hätt beleidegt
du
häss beleidegt
hien / hatt / si
hätt beleidegt
mir
hätte beleidegt
dir
hätt beleidegt
si
hätte beleidegt
Imperative · Present
du
beleideg!
dir
beleidegt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →