besëtzen

Lëtzebuergesch
English
to own sth.; to possess sth.
Français
posséder qc.; détenir qc.
Deutsch
besitzen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
besiess

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • beséiz
  • beséizen
  • beséizt
  • besëtz
  • besëtzen
  • besëtzt
  • besiess
  • besouz
  • besouzen
  • besouzt

Verb conjugation

Infinitive
besëtzen
Past participle
besiess
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
besëtzen
du
besëtz
hien / hatt / si
besëtzt
mir
besëtzen
dir
besëtzt
si
besëtzen
Indicative · Simple past
ech
besouz
du
besouz
hien / hatt / si
besouz
mir
besouzen
dir
besouzt
si
besouzen
Indicative · Perfect
ech
hu besiess
du
hues besiess
hien / hatt / si
huet besiess
mir
hu besiess
dir
hutt besiess
si
hu besiess
Indicative · Pluperfect
ech
hat besiess
du
has besiess
hien / hatt / si
hat besiess
mir
hate besiess
dir
hat besiess
si
hate besiess
Conditional · presentSimple
ech
beséiz
du
beséiz
hien / hatt / si
beséiz
mir
beséizen
dir
beséizt
si
beséizen
Conditional · Present
ech
géif / géing besëtzen
du
géifs / géings besëtzen
hien / hatt / si
géif / géing besëtzen
mir
géifen / géinge besëtzen
dir
géift / géingt besëtzen
si
géifen / géinge besëtzen
Conditional · Past
ech
hätt besiess
du
häss besiess
hien / hatt / si
hätt besiess
mir
hätte besiess
dir
hätt besiess
si
hätte besiess

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →