LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to declaim
- Français
- déclamer
- Deutsch
- deklamieren; ausdrucksvoll votragen; sich in Schimpfreden gegen jmdn./etw. ergehen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- deklaméiert
deklaméieren
Aussprache (IPA)
[deklɑmˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- deklaméier
- deklaméieren
- deklaméiers
- deklaméiert
Konjugation
- Infinitiv
- deklaméieren
- Partizip Perfekt
- deklaméiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- deklaméieren
- du
- deklaméiers
- hien / hatt / si
- deklaméiert
- mir
- deklaméieren
- dir
- deklaméiert
- si
- deklaméieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn deklaméiert
- du
- hues deklaméiert
- hien / hatt / si
- huet deklaméiert
- mir
- hunn deklaméiert
- dir
- hutt deklaméiert
- si
- hunn deklaméiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat deklaméiert
- du
- has deklaméiert
- hien / hatt / si
- hat deklaméiert
- mir
- haten deklaméiert
- dir
- hat deklaméiert
- si
- haten deklaméiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing deklaméieren
- du
- géifs / géings deklaméieren
- hien / hatt / si
- géif / géing deklaméieren
- mir
- géifen / géingen deklaméieren
- dir
- géift / géingt deklaméieren
- si
- géifen / géingen deklaméieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt deklaméiert
- du
- häss deklaméiert
- hien / hatt / si
- hätt deklaméiert
- mir
- hätten deklaméiert
- dir
- hätt deklaméiert
- si
- hätten deklaméiert
Imperativ · Präsens
- du
- deklaméier!
- dir
- deklaméiert!