demoraliséieren
Lëtzebuergesch
- English
- to demoralize
- Français
- démoraliser
- Deutsch
- entmutigen; demoralisieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- demoraliséiert
Aussprache (IPA)
[demoʀɑlizˈɜɪəʀən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- demoraliséier
- demoraliséieren
- demoraliséiers
- demoraliséiert
Konjugation
- Infinitiv
- demoraliséieren
- Partizip Perfekt
- demoraliséiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- demoraliséieren
- du
- demoraliséiers
- hien / hatt / si
- demoraliséiert
- mir
- demoraliséieren
- dir
- demoraliséiert
- si
- demoraliséieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn demoraliséiert
- du
- hues demoraliséiert
- hien / hatt / si
- huet demoraliséiert
- mir
- hunn demoraliséiert
- dir
- hutt demoraliséiert
- si
- hunn demoraliséiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat demoraliséiert
- du
- has demoraliséiert
- hien / hatt / si
- hat demoraliséiert
- mir
- haten demoraliséiert
- dir
- hat demoraliséiert
- si
- haten demoraliséiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing demoraliséieren
- du
- géifs / géings demoraliséieren
- hien / hatt / si
- géif / géing demoraliséieren
- mir
- géifen / géingen demoraliséieren
- dir
- géift / géingt demoraliséieren
- si
- géifen / géingen demoraliséieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt demoraliséiert
- du
- häss demoraliséiert
- hien / hatt / si
- hätt demoraliséiert
- mir
- hätten demoraliséiert
- dir
- hätt demoraliséiert
- si
- hätten demoraliséiert
Imperativ · Präsens
- du
- demoraliséier!
- dir
- demoraliséiert!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →