dierfen

Lëtzebuergesch
English
can; must not; ought to
Français
avoir le droit de; avoir la permission de; ne pas devoir; devoir
Deutsch
dürfen; nicht dürfen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
dierfen

Pronunciation (IPA)

[dˈiːɐ̯fən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • dierf
  • dierfen
  • dierfs
  • dierft
  • dierften
  • dierfts
  • duerft
  • duerften
  • duerfts

Verb conjugation

Infinitive
dierfen
Past participle
dierfen
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
dierf
du
dierfs
hien / hatt / si
dierf
mir
dierfen
dir
dierft
si
dierfen
Indicative · Simple past
ech
duerft
du
duerfts
hien / hatt / si
duerft
mir
duerften
dir
duerft
si
duerften
Indicative · Perfect
ech
hunn dierfen
du
hues dierfen
hien / hatt / si
huet dierfen
mir
hunn dierfen
dir
hutt dierfen
si
hunn dierfen
Indicative · Pluperfect
ech
hat dierfen
du
has dierfen
hien / hatt / si
hat dierfen
mir
haten dierfen
dir
hat dierfen
si
haten dierfen
Conditional · presentSimple
ech
dierft
du
dierfts
hien / hatt / si
dierft
mir
dierften
dir
dierft
si
dierften
Conditional · Present
ech
géif / géing dierfen
du
géifs / géings dierfen
hien / hatt / si
géif / géing dierfen
mir
géifen / géingen dierfen
dir
géift / géingt dierfen
si
géifen / géingen dierfen
Conditional · Past
ech
hätt dierfen
du
häss dierfen
hien / hatt / si
hätt dierfen
mir
hätten dierfen
dir
hätt dierfen
si
hätten dierfen

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →