LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to conduct; to manage; to direct; to move
- Français
- diriger; guider; avancer
- Deutsch
- dirigieren; leiten; sich begeben
- Type
- VRB
- Synonym
- leeden
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- dirigéiert
dirigéieren
Aussprache (IPA)
[diʀiʒˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- dirigieren (ein Musikensemble)
- Français
- diriger (un ensemble musical)
- English
- to conduct (a musical ensemble)
- Português
- dirigir; reger (um conjunto musical)
- Nederlands
- dirigeren; dirigent zijn van
Bedeutung 2
- Deutsch
- dirigieren; leiten (führen)
- Français
- diriger (conduire, mener)
- English
- to run; to manage
- Português
- dirigir; gerir (administrar, orientar)
- Nederlands
- leiden (de leiding hebben van)
Synonyme
leeden
Bedeutung 3
- Deutsch
- dirigieren; leiten (lenken)
- Français
- diriger; guider (imposer une direction à)
- English
- to direct
- Português
- dirigir; guiar (fazer tomar uma direção a)
- Nederlands
- dirigeren; gidsen
Bedeutung 4
- Deutsch
- sich begeben (in eine bestimmte Richtung)
- Français
- se diriger; avancer (dans une direction définie)
- English
- to proceed; to move (in a certain direction)
- Português
- dirigir-se; avançar (para determinada direção)
- Nederlands
- zich begeven (in een bepaalde richting)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- dirigéier
- dirigéieren
- dirigéiers
- dirigéiert
- dirigéiertem
- dirigéierten
- dirigéierter
- sech dirigéieren
Anwendungsbeispiele
ech dirigéieren zënter 25 Joer de Kierchechouer an eisem Duerf
Bedeutung 1: dirigieren
hien dirigéiert zënter Kuerzem eng grouss Entreprise
Bedeutung 2: dirigieren; leiten
firwat wëlls de ëmmer alles dirigéieren ?
Bedeutung 2: dirigieren; leiten
d'Police dirigéiert d'Busse mat de Supporter bis virun de Stadion
Bedeutung 3: dirigieren; leiten
d'Demonstratioun dirigéiert sech a Richtung Zentrum
Bedeutung 4: sich begeben
Konjugation
- Infinitiv
- dirigéieren
- Partizip Perfekt
- dirigéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- dirigéieren (mech)
- du
- dirigéiers (dech)
- hien / hatt / si
- dirigéiert (sech)
- mir
- dirigéieren (eis)
- dir
- dirigéiert (iech)
- si
- dirigéieren (sech)
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn (mech) dirigéiert
- du
- hues (dech) dirigéiert
- hien / hatt / si
- huet (sech) dirigéiert
- mir
- hunn (eis) dirigéiert
- dir
- hutt (iech) dirigéiert
- si
- hunn (sech) dirigéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat (mech) dirigéiert
- du
- has (dech) dirigéiert
- hien / hatt / si
- hat (sech) dirigéiert
- mir
- haten (eis) dirigéiert
- dir
- hat (iech) dirigéiert
- si
- haten (sech) dirigéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing (mech) dirigéieren
- du
- géifs / géings (dech) dirigéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) dirigéieren
- mir
- géifen / géingen (eis) dirigéieren
- dir
- géift / géingt (iech) dirigéieren
- si
- géifen / géingen (sech) dirigéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt (mech) dirigéiert
- du
- häss (dech) dirigéiert
- hien / hatt / si
- hätt (sech) dirigéiert
- mir
- hätten (eis) dirigéiert
- dir
- hätt (iech) dirigéiert
- si
- hätten (sech) dirigéiert
Imperativ · Präsens
- du
- dirigéier (dech)!
- dir
- dirigéiert (iech)!