entdeeën
Lëtzebuergesch
- English
- to defrost; to thaw
- Français
- décongeler; dégeler
- Deutsch
- abtauen; tauen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- entdeet; entdeet
Aussprache (IPA)
[æntdˈeːən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- auftauen; abtauen
- Français
- dégeler; décongeler
- English
- to thaw out; to defrost
- Português
- degelar; descongelar
- Nederlands
- ontdooien
Bedeutung 2
- Deutsch
- auftauen; tauen
- Français
- dégeler (cesser d'être gelé)
- English
- to defrost; to thaw
- Português
- degelar; descongelar
- Nederlands
- ontdooien
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- entdee
- entdeeën
- entdees
- entdeet
- entdeetem
- entdeeten
- entdeeter
Anwendungsbeispiele
wéi mir aus dem Wantersport erëmkomm sinn, hu mer doheem d'Waasserleitung missen entdeeën
Bedeutung 1: auftauen; abtauen
du kanns d'Geméis an der Mikrowell entdeeën
Bedeutung 1: auftauen; abtauen
huel de Brot aus der Tru, fir datt en entdeet
Bedeutung 2: auftauen; tauen
an der Mëttesstonn ass et dobaussen entdeet
Bedeutung 2: auftauen; tauen
nom éischte Patt sinn d'Invitéen entdeet
umgangssprachlich
Bedeutung 2: auftauen; tauen
Konjugation
- Infinitiv
- entdeeën
- Partizip Perfekt
- entdeet
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- entdeeën
- du
- entdees
- hien / hatt / si
- entdeet
- mir
- entdeeën
- dir
- entdeet
- si
- entdeeën
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn entdeet
- du
- hues entdeet
- hien / hatt / si
- huet entdeet
- mir
- hunn entdeet
- dir
- hutt entdeet
- si
- hunn entdeet
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat entdeet
- du
- has entdeet
- hien / hatt / si
- hat entdeet
- mir
- haten entdeet
- dir
- hat entdeet
- si
- haten entdeet
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing entdeeën
- du
- géifs / géings entdeeën
- hien / hatt / si
- géif / géing entdeeën
- mir
- géifen / géingen entdeeën
- dir
- géift / géingt entdeeën
- si
- géifen / géingen entdeeën
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt entdeet
- du
- häss entdeet
- hien / hatt / si
- hätt entdeet
- mir
- hätten entdeet
- dir
- hätt entdeet
- si
- hätten entdeet
Imperativ · Präsens
- du
- entdee!
- dir
- entdeet!
Indikativ · Präsens
- ech
- entdeeën
- du
- entdees
- hien / hatt / si
- entdeet
- mir
- entdeeën
- dir
- entdeet
- si
- entdeeën
Indikativ · Perfekt
- ech
- sinn entdeet
- du
- bass entdeet
- hien / hatt / si
- ass entdeet
- mir
- sinn entdeet
- dir
- sidd entdeet
- si
- sinn entdeet
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war entdeet
- du
- waars entdeet
- hien / hatt / si
- war entdeet
- mir
- waren entdeet
- dir
- waart entdeet
- si
- waren entdeet
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing entdeeën
- du
- géifs / géings entdeeën
- hien / hatt / si
- géif / géing entdeeën
- mir
- géifen / géingen entdeeën
- dir
- géift / géingt entdeeën
- si
- géifen / géingen entdeeën
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier entdeet
- du
- wiers entdeet
- hien / hatt / si
- wier entdeet
- mir
- wieren entdeet
- dir
- wiert entdeet
- si
- wieren entdeet
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →