LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to indent; to make room
- Français
- pousser; renfoncer; se déplacer
- Deutsch
- heranschieben; einrücken; aufschließen
- Type
- VRB
- Synonym
- aréckelen
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- erageréckelt; erageréckelt
eraréckelen
Aussprache (IPA)
[əʀˈɑʀekələn]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- bewegen; heranrücken; heranschieben (um Platz zu schaffen)
- Français
- déplacer; pousser (pour libérer de la place)
- English
- to drive in; to push in (in order to free space)
- Português
- chegar para cá; chegar para lá (para dar lugar)
- Nederlands
- verplaatsen; dichterbij zetten (om plaats te maken)
Bedeutung 2
- Deutsch
- einrücken (einen Textteil)
- Français
- renfoncer (une partie d'un texte)
- English
- to indent (a line of text)
- Português
- indentar (uma parte de um texto)
- Nederlands
- laten inspringen (een regel van een tekst)
Synonyme
aréckelen
Bedeutung 3
- Deutsch
- aufrücken; aufschließen
- Français
- se pousser; se déplacer (pour libérer de la place)
- English
- to budge up; to make room
- Português
- chegar-se para cá; chegar-se para lá (para dar lugar)
- Nederlands
- opschuiven; aanschuiven (om plaats te maken)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- erageréckelt
- erageréckeltem
- erageréckelten
- erageréckelter
- eranzeréckelen
- eraréckelen
- eraréckels
- eraréckelt
Anwendungsbeispiele
réckel den Auto nach e bëssen eran , soss geet d'Garagëpaart net zou!
Bedeutung 1: bewegen; heranrücken; heranschieben
d'Still stinn ze wäit vum Dësch, wa mer se eraréckelen , kënnt ee besser hannendru laanscht
Bedeutung 1: bewegen; heranrücken; heranschieben
wann s de en neien Abschnitt ufänks, kanns de d'Zeil eraréckelen
Bedeutung 2: einrücken
réckel e bëssen eran , datt ech mech niewent dech op d'Bänk ka setzen!
Bedeutung 3: aufrücken; aufschließen
Konjugation
- Infinitiv
- eraréckelen
- Partizip Perfekt
- erageréckelt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- réckelen eran
- du
- réckels eran
- hien / hatt / si
- réckelt eran
- mir
- réckelen eran
- dir
- réckelt eran
- si
- réckelen eran
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn erageréckelt
- du
- hues erageréckelt
- hien / hatt / si
- huet erageréckelt
- mir
- hunn erageréckelt
- dir
- hutt erageréckelt
- si
- hunn erageréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat erageréckelt
- du
- has erageréckelt
- hien / hatt / si
- hat erageréckelt
- mir
- haten erageréckelt
- dir
- hat erageréckelt
- si
- haten erageréckelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing eraréckelen
- du
- géifs / géings eraréckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing eraréckelen
- mir
- géifen / géingen eraréckelen
- dir
- géift / géingt eraréckelen
- si
- géifen / géingen eraréckelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt erageréckelt
- du
- häss erageréckelt
- hien / hatt / si
- hätt erageréckelt
- mir
- hätten erageréckelt
- dir
- hätt erageréckelt
- si
- hätten erageréckelt
Imperativ · Präsens
- du
- réckel eran!
- dir
- réckelt eran!
Indikativ · Präsens
- ech
- réckelen eran
- du
- réckels eran
- hien / hatt / si
- réckelt eran
- mir
- réckelen eran
- dir
- réckelt eran
- si
- réckelen eran
Indikativ · Perfekt
- ech
- sinn erageréckelt
- du
- bass erageréckelt
- hien / hatt / si
- ass erageréckelt
- mir
- sinn erageréckelt
- dir
- sidd erageréckelt
- si
- sinn erageréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war erageréckelt
- du
- waars erageréckelt
- hien / hatt / si
- war erageréckelt
- mir
- waren erageréckelt
- dir
- waart erageréckelt
- si
- waren erageréckelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing eraréckelen
- du
- géifs / géings eraréckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing eraréckelen
- mir
- géifen / géingen eraréckelen
- dir
- géift / géingt eraréckelen
- si
- géifen / géingen eraréckelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier erageréckelt
- du
- wiers erageréckelt
- hien / hatt / si
- wier erageréckelt
- mir
- wieren erageréckelt
- dir
- wiert erageréckelt
- si
- wieren erageréckelt
Imperativ · Präsens
- du
- réckel eran!
- dir
- réckelt eran!