ernieren

Lëtzebuergesch
English
to feed; to eat
Français
nourrir; se nourrir
Deutsch
ernähren; sich ernähren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erniert

Aussprache (IPA)

[ɐnˈiːɐ̯ʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ernier
  • ernieren
  • erniers
  • erniert
  • erniertem
  • ernierten
  • ernierter

Konjugation

Infinitiv
ernieren
Partizip Perfekt
erniert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
ernieren (mech)
du
erniers (dech)
hien / hatt / si
erniert (sech)
mir
ernieren (eis)
dir
erniert (iech)
si
ernieren (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) erniert
du
hues (dech) erniert
hien / hatt / si
huet (sech) erniert
mir
hunn (eis) erniert
dir
hutt (iech) erniert
si
hunn (sech) erniert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) erniert
du
has (dech) erniert
hien / hatt / si
hat (sech) erniert
mir
haten (eis) erniert
dir
hat (iech) erniert
si
haten (sech) erniert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) ernieren
du
géifs / géings (dech) ernieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ernieren
mir
géifen / géingen (eis) ernieren
dir
géift / géingt (iech) ernieren
si
géifen / géingen (sech) ernieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) erniert
du
häss (dech) erniert
hien / hatt / si
hätt (sech) erniert
mir
hätten (eis) erniert
dir
hätt (iech) erniert
si
hätten (sech) erniert
Imperativ · Präsens
du
ernier (dech)!
dir
erniert (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →