LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to throw (off)
- Français
- faire tomber
- Deutsch
- abwerfen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- erofgeheit; erofgehäit
erofgeheien
Aussprache (IPA)
[əʀˈoːfɡəhɑɪən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- herunterwerfen; hinunterwerfen; abwerfen
- Français
- jeter; faire tomber (d'en haut)
- English
- to throw down; to knock down; to throw (off) (to unseat)
- Português
- atirar; fazer cair (de cima)
- Nederlands
- naar beneden gooien; afgooien; afwerpen
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- erofgehäis
- erofgehäit
- erofgehäitem
- erofgehäiten
- erofgehäiter
- erofgeheien
- erofgeheis
- erofgeheit
- erofgeheitem
- erofgeheiten
- erofgeheiter
- erofzegeheien
Anwendungsbeispiele
kéints de mer wannechgelift d'Autosschlësselen erofgeheien ?
Bedeutung: herunterwerfen; hinunterwerfen; abwerfen
eis Kaz huet d'Blummestäck vun der Fënster erofgehäit
Bedeutung: herunterwerfen; hinunterwerfen; abwerfen
mäi Päerd huet mech schonn e puermol erofgehäit
Bedeutung: herunterwerfen; hinunterwerfen; abwerfen
Konjugation
- Infinitiv
- erofgeheien
- Partizip Perfekt
- erofgeheit / erofgehäit
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- geheien erof
- du
- geheis / gehäis erof
- hien / hatt / si
- geheit / gehäit erof
- mir
- geheien erof
- dir
- geheit erof
- si
- geheien erof
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn erofgeheit / erofgehäit
- du
- hues erofgeheit / erofgehäit
- hien / hatt / si
- huet erofgeheit / erofgehäit
- mir
- hunn erofgeheit / erofgehäit
- dir
- hutt erofgeheit / erofgehäit
- si
- hunn erofgeheit / erofgehäit
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat erofgeheit / erofgehäit
- du
- has erofgeheit / erofgehäit
- hien / hatt / si
- hat erofgeheit / erofgehäit
- mir
- haten erofgeheit / erofgehäit
- dir
- hat erofgeheit / erofgehäit
- si
- haten erofgeheit / erofgehäit
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing erofgeheien
- du
- géifs / géings erofgeheien
- hien / hatt / si
- géif / géing erofgeheien
- mir
- géifen / géingen erofgeheien
- dir
- géift / géingt erofgeheien
- si
- géifen / géingen erofgeheien
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt erofgeheit / erofgehäit
- du
- häss erofgeheit / erofgehäit
- hien / hatt / si
- hätt erofgeheit / erofgehäit
- mir
- hätten erofgeheit / erofgehäit
- dir
- hätt erofgeheit / erofgehäit
- si
- hätten erofgeheit / erofgehäit
Imperativ · Präsens
- du
- gehei erof!
- dir
- geheit erof!