erschéissen

Lëtzebuergesch
English
to shoot down; to shoot; to shoot oneself
Français
abattre; fusiller; se suicider
Deutsch
erschießen; sich erschießen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
erschoss

Aussprache (IPA)

[ɐʃˈɜɪsən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
erschießen (niederschießen)
Français
abattre (assassiner avec une arme à feu)
English
to shoot dead; to shoot down
Português
abater a tiro
Nederlands
doodschieten (neerschieten)

Bedeutung 2

Deutsch
erschießen (hinrichten)
Français
fusiller (exécuter)
English
to shoot (to execute)
Português
fuzilar (executar)
Nederlands
fusilleren; executeren

Bedeutung 3

Deutsch
sich erschießen
Français
se suicider (avec une arme à feu)
English
to shoot oneself (to commit suicide)
Português
suicidar-se (com um tiro)
Nederlands
zich doodschieten
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • erschéiss
  • erschéissen
  • erschéisst
  • erschoss
  • sech erschéissen

Anwendungsbeispiele

  1. beim Iwwerfall gouf e Sécherheetsbeamten erschoss

    Bedeutung 1: erschießen

  2. owes no der Aarbecht sinn ech erschoss !

    umgangssprachlich

    Bedeutung 1: erschießen

  3. de verurteelten Deserteur gouf direkt erschoss

    Bedeutung 2: erschießen

  4. den Doudkranken huet sech mat engem Juegdgewier erschoss

    Bedeutung 3: sich erschießen

Konjugation

Infinitiv
erschéissen
Partizip Perfekt
erschoss
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
erschéissen (mech)
du
erschéiss (dech)
hien / hatt / si
erschéisst (sech)
mir
erschéissen (eis)
dir
erschéisst (iech)
si
erschéissen (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) erschoss
du
hues (dech) erschoss
hien / hatt / si
huet (sech) erschoss
mir
hunn (eis) erschoss
dir
hutt (iech) erschoss
si
hunn (sech) erschoss
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) erschoss
du
has (dech) erschoss
hien / hatt / si
hat (sech) erschoss
mir
haten (eis) erschoss
dir
hat (iech) erschoss
si
haten (sech) erschoss
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) erschéissen
du
géifs / géings (dech) erschéissen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) erschéissen
mir
géifen / géingen (eis) erschéissen
dir
géift / géingt (iech) erschéissen
si
géifen / géingen (sech) erschéissen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) erschoss
du
häss (dech) erschoss
hien / hatt / si
hätt (sech) erschoss
mir
hätten (eis) erschoss
dir
hätt (iech) erschoss
si
hätten (sech) erschoss
Imperativ · Präsens
du
erschéiss (dech)!
dir
erschéisst (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →