erschrecken

Lëtzebuergesch
English
to frighten; to get a fright
Français
effrayer; s'effrayer
Deutsch
erschrecken
Type
VRB
Synonym
sech erféieren; erféieren
Auxiliary
sinn
Participe passé
erschreckt; erschreckt

Aussprache (IPA)

[ɐʃʀˈækən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
erschrecken
Français
effrayer
English
to scare; to frighten
Português
assustar
Nederlands
doen schrikken; verschrikken; schrik aanjagen

Synonyme

erféieren

Bedeutung 2

Deutsch
erschrecken (einen Schrecken bekommen)
Français
s'effrayer
English
to get a fright
Português
assustar-se
Nederlands
schrikken

Synonyme

sech erféieren

Bedeutung 3

Deutsch
erschrecken
Français
s'effrayer
English
to get a fright
Português
assustar-se
Nederlands
schrikken

Synonyme

erféieren

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • erschreck
  • erschrecken
  • erschrecks
  • erschreckt
  • erschrecktem
  • erschreckten
  • erschreckter
  • sech erschrecken

Anwendungsbeispiele

  1. d'Bouwen hunn sech hanner den Hecke verstoppt, fir d'Leit ze erschrecken

    Bedeutung 1: erschrecken

  2. d'Leit hunn sech erschreckt , wéi d'Bouwen hanner den Hecken erausgespronge sinn

    Bedeutung 2: erschrecken

  3. d'Leit sinn ellen erschreckt , wéi d'Knupperte lassgaange sinn

    Bedeutung 3: erschrecken

Konjugation

Infinitiv
erschrecken
Partizip Perfekt
erschreckt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
erschrecken (mech)
du
erschrecks (dech)
hien / hatt / si
erschreckt (sech)
mir
erschrecken (eis)
dir
erschreckt (iech)
si
erschrecken (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) erschreckt
du
hues (dech) erschreckt
hien / hatt / si
huet (sech) erschreckt
mir
hunn (eis) erschreckt
dir
hutt (iech) erschreckt
si
hunn (sech) erschreckt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) erschreckt
du
has (dech) erschreckt
hien / hatt / si
hat (sech) erschreckt
mir
haten (eis) erschreckt
dir
hat (iech) erschreckt
si
haten (sech) erschreckt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) erschrecken
du
géifs / géings (dech) erschrecken
hien / hatt / si
géif / géing (sech) erschrecken
mir
géifen / géingen (eis) erschrecken
dir
géift / géingt (iech) erschrecken
si
géifen / géingen (sech) erschrecken
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) erschreckt
du
häss (dech) erschreckt
hien / hatt / si
hätt (sech) erschreckt
mir
hätten (eis) erschreckt
dir
hätt (iech) erschreckt
si
hätten (sech) erschreckt
Imperativ · Präsens
du
erschreck (dech)!
dir
erschreckt (iech)!
Indikativ · Präsens
ech
erschrecken
du
erschrecks
hien / hatt / si
erschreckt
mir
erschrecken
dir
erschreckt
si
erschrecken
Indikativ · Perfekt
ech
sinn erschreckt
du
bass erschreckt
hien / hatt / si
ass erschreckt
mir
sinn erschreckt
dir
sidd erschreckt
si
sinn erschreckt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war erschreckt
du
waars erschreckt
hien / hatt / si
war erschreckt
mir
waren erschreckt
dir
waart erschreckt
si
waren erschreckt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing erschrecken
du
géifs / géings erschrecken
hien / hatt / si
géif / géing erschrecken
mir
géifen / géingen erschrecken
dir
géift / géingt erschrecken
si
géifen / géingen erschrecken
Konditional · Vergangenheit
ech
wier erschreckt
du
wiers erschreckt
hien / hatt / si
wier erschreckt
mir
wieren erschreckt
dir
wiert erschreckt
si
wieren erschreckt
Imperativ · Präsens
du
erschreck!
dir
erschreckt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →