LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to distinguish oneself; to show off
- Français
- se distinguer; se pavaner
- Deutsch
- sich hervortun; sich in Szene setzen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ervirgedoen
ervirdinn
Aussprache (IPA)
[ɐfˈiːɐ̯din]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ervirdees
- ervirdeet
- ervirdéing
- ervirdéingen
- ervirdéings
- ervirdéingt
- ervirdéit
- ervirdéiten
- ervirdéits
- ervirdi
- ervirdinn
- ervirditt
- ervirdoen
- ervirdot
- ervirdoung
- ervirdoungen
- ervirdoungs
- ervirdoungt
- ervirgedoen
- ervirzedi
- ervirzedinn
Konjugation
- Infinitiv
- ervirdinn
- Partizip Perfekt
- ervirgedoen
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- dinn / doe mech ervir
- du
- dees dech ervir
- hien / hatt / si
- deet sech ervir
- mir
- dinn / doen eis ervir
- dir
- ditt / dot iech ervir
- si
- dinn / doen sech ervir
Indikativ · Präteritum
- ech
- doung mech ervir
- du
- doungs dech ervir
- hien / hatt / si
- doung sech ervir
- mir
- doungen eis ervir
- dir
- doungt iech ervir
- si
- doungen sech ervir
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu mech ervirgedoen
- du
- hues dech ervirgedoen
- hien / hatt / si
- huet sech ervirgedoen
- mir
- hunn eis ervirgedoen
- dir
- hutt iech ervirgedoen
- si
- hunn sech ervirgedoen
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat mech ervirgedoen
- du
- has dech ervirgedoen
- hien / hatt / si
- hat sech ervirgedoen
- mir
- haten eis ervirgedoen
- dir
- hat iech ervirgedoen
- si
- haten sech ervirgedoen
Konditional · presentSimple
- ech
- déit / déing mech ervir
- du
- déits / déings dech ervir
- hien / hatt / si
- déit / déing sech ervir
- mir
- déiten / déingen eis ervir
- dir
- déit / déingt iech ervir
- si
- déiten / déingen sech ervir
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing mech ervirdinn
- du
- géifs / géings dech ervirdinn
- hien / hatt / si
- géif / géing sech ervirdinn
- mir
- géifen / géingen eis ervirdinn
- dir
- géift / géingt iech ervirdinn
- si
- géifen / géingen sech ervirdinn
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt mech ervirgedoen
- du
- häss dech ervirgedoen
- hien / hatt / si
- hätt sech ervirgedoen
- mir
- hätten eis ervirgedoen
- dir
- hätt iech ervirgedoen
- si
- hätten sech ervirgedoen
Imperativ · Präsens
- du
- déi / do dech ervir!
- dir
- ditt / dot iech ervir!