erwiergen

Lëtzebuergesch
English
to strangle; to choke (on)
Français
étrangler; s'étrangler (avec)
Deutsch
erwürgen; ersticken (an)
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
erwiergt; erwiergt

Pronunciation (IPA)

[ɐvˈiːɐ̯ʑən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
erwürgen
Français
étrangler
English
to strangle
Português
estrangular
Nederlands
wurgen

Meaning 2

Deutsch
ersticken (an) (beim Schlucken)
Français
s'étrangler (avec) (en avalant)
English
to choke (on)
Português
engasgar-se (com)
Nederlands
stikken (in) (bij het doorslikken)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • erwierg
  • erwiergen
  • erwiergen (an)
  • erwiergs
  • erwiergt
  • erwiergtem
  • erwiergten
  • erwiergter

Example sentences

  1. d'Affer war kalbliddeg erwiergt ginn

    Meaning 1: to strangle

  2. dee Kuch ass esou dréchen, du erwiergs bal dran

    Meaning 2: to choke (on)

Verb conjugation

Infinitive
erwiergen
Past participle
erwiergt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
erwiergen
du
erwiergs
hien / hatt / si
erwiergt
mir
erwiergen
dir
erwiergt
si
erwiergen
Indicative · Perfect
ech
hunn erwiergt
du
hues erwiergt
hien / hatt / si
huet erwiergt
mir
hunn erwiergt
dir
hutt erwiergt
si
hunn erwiergt
Indicative · Pluperfect
ech
hat erwiergt
du
has erwiergt
hien / hatt / si
hat erwiergt
mir
haten erwiergt
dir
hat erwiergt
si
haten erwiergt
Conditional · Present
ech
géif / géing erwiergen
du
géifs / géings erwiergen
hien / hatt / si
géif / géing erwiergen
mir
géifen / géingen erwiergen
dir
géift / géingt erwiergen
si
géifen / géingen erwiergen
Conditional · Past
ech
hätt erwiergt
du
häss erwiergt
hien / hatt / si
hätt erwiergt
mir
hätten erwiergt
dir
hätt erwiergt
si
hätten erwiergt
Imperative · Present
du
erwierg!
dir
erwiergt!
Indicative · Present
ech
erwiergen
du
erwiergs
hien / hatt / si
erwiergt
mir
erwiergen
dir
erwiergt
si
erwiergen
Indicative · Perfect
ech
sinn erwiergt
du
bass erwiergt
hien / hatt / si
ass erwiergt
mir
sinn erwiergt
dir
sidd erwiergt
si
sinn erwiergt
Indicative · Pluperfect
ech
war erwiergt
du
waars erwiergt
hien / hatt / si
war erwiergt
mir
waren erwiergt
dir
waart erwiergt
si
waren erwiergt
Conditional · Present
ech
géif / géing erwiergen
du
géifs / géings erwiergen
hien / hatt / si
géif / géing erwiergen
mir
géifen / géingen erwiergen
dir
géift / géingt erwiergen
si
géifen / géingen erwiergen
Conditional · Past
ech
wier erwiergt
du
wiers erwiergt
hien / hatt / si
wier erwiergt
mir
wieren erwiergt
dir
wiert erwiergt
si
wieren erwiergt
Imperative · Present
du
erwierg!
dir
erwiergt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →