fortplënneren

Lëtzebuergesch
English
to move away [from somewhere]
Français
déménager
Deutsch
wegziehen; woandershin ziehen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
fortgeplënnert; fortgeplënnert

Prononciation (API)

[fˈɔʀtplənəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • fortgeplënnert
  • fortplënneren
  • fortplënners
  • fortplënnert
  • fortzeplënneren

Conjugaison

Infinitif
fortplënneren
Participe passé
fortgeplënnert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
plënnere fort
du
plënners fort
hien / hatt / si
plënnert fort
mir
plënnere fort
dir
plënnert fort
si
plënnere fort
Indicatif · Passé composé
ech
hu fortgeplënnert
du
hues fortgeplënnert
hien / hatt / si
huet fortgeplënnert
mir
hu fortgeplënnert
dir
hutt fortgeplënnert
si
hu fortgeplënnert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat fortgeplënnert
du
has fortgeplënnert
hien / hatt / si
hat fortgeplënnert
mir
hate fortgeplënnert
dir
hat fortgeplënnert
si
hate fortgeplënnert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing fortplënneren
du
géifs / géings fortplënneren
hien / hatt / si
géif / géing fortplënneren
mir
géifen / géinge fortplënneren
dir
géift / géingt fortplënneren
si
géifen / géinge fortplënneren
Conditionnel · Passé
ech
hätt fortgeplënnert
du
häss fortgeplënnert
hien / hatt / si
hätt fortgeplënnert
mir
hätte fortgeplënnert
dir
hätt fortgeplënnert
si
hätte fortgeplënnert
Impératif · Présent
du
plënner fort!
dir
plënnert fort!
Indicatif · Présent
ech
plënnere fort
du
plënners fort
hien / hatt / si
plënnert fort
mir
plënnere fort
dir
plënnert fort
si
plënnere fort
Indicatif · Passé composé
ech
si fortgeplënnert
du
bass fortgeplënnert
hien / hatt / si
ass fortgeplënnert
mir
si fortgeplënnert
dir
sidd fortgeplënnert
si
si fortgeplënnert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war fortgeplënnert
du
waars fortgeplënnert
hien / hatt / si
war fortgeplënnert
mir
ware fortgeplënnert
dir
waart fortgeplënnert
si
ware fortgeplënnert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing fortplënneren
du
géifs / géings fortplënneren
hien / hatt / si
géif / géing fortplënneren
mir
géifen / géinge fortplënneren
dir
géift / géingt fortplënneren
si
géifen / géinge fortplënneren
Conditionnel · Passé
ech
wier fortgeplënnert
du
wiers fortgeplënnert
hien / hatt / si
wier fortgeplënnert
mir
wiere fortgeplënnert
dir
wiert fortgeplënnert
si
wiere fortgeplënnert
Impératif · Présent
du
plënner fort!
dir
plënnert fort!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →