groupéieren

Lëtzebuergesch
English
to group; to group together
Français
grouper; se grouper
Deutsch
gruppieren; sich gruppieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
groupéiert

Aussprache (IPA)

[ɡʀupˈɜɪəʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • groupéier
  • groupéieren
  • groupéiers
  • groupéiert
  • groupéiertem
  • groupéierten
  • groupéierter

Konjugation

Infinitiv
groupéieren
Partizip Perfekt
groupéiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
groupéieren (mech)
du
groupéiers (dech)
hien / hatt / si
groupéiert (sech)
mir
groupéieren (eis)
dir
groupéiert (iech)
si
groupéieren (sech)
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) groupéiert
du
hues (dech) groupéiert
hien / hatt / si
huet (sech) groupéiert
mir
hunn (eis) groupéiert
dir
hutt (iech) groupéiert
si
hunn (sech) groupéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) groupéiert
du
has (dech) groupéiert
hien / hatt / si
hat (sech) groupéiert
mir
haten (eis) groupéiert
dir
hat (iech) groupéiert
si
haten (sech) groupéiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) groupéieren
du
géifs / géings (dech) groupéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) groupéieren
mir
géifen / géingen (eis) groupéieren
dir
géift / géingt (iech) groupéieren
si
géifen / géingen (sech) groupéieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) groupéiert
du
häss (dech) groupéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) groupéiert
mir
hätten (eis) groupéiert
dir
hätt (iech) groupéiert
si
hätten (sech) groupéiert
Imperativ · Präsens
du
groupéier (dech)!
dir
groupéiert (iech)!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →