haiten

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gehait

Pronúncia (AFI)

[hˈɑɪtən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gehait
  • hait
  • haiten
  • haits

Conjugação verbal

Infinitivo
haiten
Particípio passado
gehait
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
haiten (mech)
du
haits (dech)
hien / hatt / si
hait (sech)
mir
haiten (eis)
dir
hait (iech)
si
haiten (sech)
Indicativo · Pretérito composto
ech
hunn (mech) gehait
du
hues (dech) gehait
hien / hatt / si
huet (sech) gehait
mir
hunn (eis) gehait
dir
hutt (iech) gehait
si
hunn (sech) gehait
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat (mech) gehait
du
has (dech) gehait
hien / hatt / si
hat (sech) gehait
mir
haten (eis) gehait
dir
hat (iech) gehait
si
haten (sech) gehait
Condicional · Presente
ech
géif / géing (mech) haiten
du
géifs / géings (dech) haiten
hien / hatt / si
géif / géing (sech) haiten
mir
géifen / géingen (eis) haiten
dir
géift / géingt (iech) haiten
si
géifen / géingen (sech) haiten
Condicional · Passado
ech
hätt (mech) gehait
du
häss (dech) gehait
hien / hatt / si
hätt (sech) gehait
mir
hätten (eis) gehait
dir
hätt (iech) gehait
si
hätten (sech) gehait
Imperativo · Presente
du
hait (dech)!
dir
hait (iech)!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→