inkarnéieren

Lëtzebuergesch

English: to incarnate
Français: incarner
Deutsch: verkörpern

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: inkarnéiert

Aussprache (IPA)

[iŋkɑʀnˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch: inkarnieren; verkörpern
Français: incarner (personnifier, s'identifier à)
English: to incarnate
Português: encarnar (personificar, corporizar)
Nederlands: incarneren; belichamen; verpersoonlijken

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

inkarnéier
inkarnéieren
inkarnéiers
inkarnéiert
inkarnéiertem
inkarnéierten
inkarnéierter

Anwendungsbeispiele

hien inkarnéiert de Prototyp vum erfollegräiche Geschäftsmann
Bedeutung: inkarnieren; verkörpern
ee vu menge Klassekomeroden hat säin zukünftege Beruff als Affekot schonn inkarnéiert , ier en iwwerhaapt mat der Schoul fäerdeg war
Bedeutung: inkarnieren; verkörpern

Konjugation

Infinitiv: inkarnéieren
Partizip Perfekt: inkarnéiert
Hilfsverb: hunn

Indikativ · Präsens

ech: inkarnéieren
du: inkarnéiers
hien / hatt / si: inkarnéiert
mir: inkarnéieren
dir: inkarnéiert
si: inkarnéieren

Indikativ · Perfekt

ech: hunn inkarnéiert
du: hues inkarnéiert
hien / hatt / si: huet inkarnéiert
mir: hunn inkarnéiert
dir: hutt inkarnéiert
si: hunn inkarnéiert

Indikativ · Plusquamperfekt

ech: hat inkarnéiert
du: has inkarnéiert
hien / hatt / si: hat inkarnéiert
mir: haten inkarnéiert
dir: hat inkarnéiert
si: haten inkarnéiert

Konditional · Gegenwart

ech: géif / géing inkarnéieren
du: géifs / géings inkarnéieren
hien / hatt / si: géif / géing inkarnéieren
mir: géifen / géingen inkarnéieren
dir: géift / géingt inkarnéieren
si: géifen / géingen inkarnéieren

Konditional · Vergangenheit

ech: hätt inkarnéiert
du: häss inkarnéiert
hien / hatt / si: hätt inkarnéiert
mir: hätten inkarnéiert
dir: hätt inkarnéiert
si: hätten inkarnéiert

Imperativ · Präsens

du: inkarnéier!
dir: inkarnéiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →