LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to intervene
- Français
- s'interposer; intervenir
- Deutsch
- einschreiten; das Wort ergreifen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- intervenéiert
intervenéieren
Aussprache (IPA)
[intɐvənˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- eingreifen; einschreiten
- Français
- intervenir; s'interposer
- English
- to intervene (to step in)
- Português
- intervir; interpor-se
- Nederlands
- ingrijpen; optreden
Bedeutung 2
- Deutsch
- sich einschalten; das Wort ergreifen
- Français
- intervenir (verbalement)
- English
- to intervene (to interrupt, to cut in)
- Português
- intervir (verbalmente)
- Nederlands
- mengen; interveniëren (in een discussie)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- intervenéier
- intervenéieren
- intervenéiers
- intervenéiert
Anwendungsbeispiele
wann d'Demonstrante friddlech bliwwe wieren, hätt d'Police net missen intervenéieren
Bedeutung 1: eingreifen; einschreiten
ech konnt deenen Dommheeten net méi nolauschteren, ouni ze intervenéieren
Bedeutung 2: sich einschalten; das Wort ergreifen
Konjugation
- Infinitiv
- intervenéieren
- Partizip Perfekt
- intervenéiert
- Hilfsverb
- sinn
Indikativ · Präsens
- ech
- intervenéieren
- du
- intervenéiers
- hien / hatt / si
- intervenéiert
- mir
- intervenéieren
- dir
- intervenéiert
- si
- intervenéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- sinn intervenéiert
- du
- bass intervenéiert
- hien / hatt / si
- ass intervenéiert
- mir
- sinn intervenéiert
- dir
- sidd intervenéiert
- si
- sinn intervenéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war intervenéiert
- du
- waars intervenéiert
- hien / hatt / si
- war intervenéiert
- mir
- waren intervenéiert
- dir
- waart intervenéiert
- si
- waren intervenéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing intervenéieren
- du
- géifs / géings intervenéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing intervenéieren
- mir
- géifen / géingen intervenéieren
- dir
- géift / géingt intervenéieren
- si
- géifen / géingen intervenéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier intervenéiert
- du
- wiers intervenéiert
- hien / hatt / si
- wier intervenéiert
- mir
- wieren intervenéiert
- dir
- wiert intervenéiert
- si
- wieren intervenéiert
Imperativ · Präsens
- du
- intervenéier!
- dir
- intervenéiert!