LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to interest; to scheme
- Français
- intriguer
- Deutsch
- zu denken geben; intrigieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- intrigéiert
intrigéieren
Aussprache (IPA)
[intʀiɡˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- stutzig machen; zu denken geben
- Français
- intriguer (éveiller la curiosité de)
- English
- to intrigue; to interest
- Português
- intrigar (excitar a curiosidade de)
- Nederlands
- intrigeren; bevreemden (wantrouwig maken)
Bedeutung 2
- Deutsch
- intrigieren
- Français
- intriguer (manigancer)
- English
- to intrigue; to scheme
- Português
- intrigar (maquinar, tramar)
- Nederlands
- intrigeren (konkelen)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- intrigéier
- intrigéieren
- intrigéiers
- intrigéiert
- intrigéiertem
- intrigéierten
- intrigéierter
Anwendungsbeispiele
déi Affär do fänkt un, mech ze intrigéieren
Bedeutung 1: stutzig machen; zu denken geben
hal op, stänneg hanner dem Réck vun denge Mataarbechter ze intrigéieren !
Bedeutung 2: intrigieren
Konjugation
- Infinitiv
- intrigéieren
- Partizip Perfekt
- intrigéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- intrigéieren
- du
- intrigéiers
- hien / hatt / si
- intrigéiert
- mir
- intrigéieren
- dir
- intrigéiert
- si
- intrigéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn intrigéiert
- du
- hues intrigéiert
- hien / hatt / si
- huet intrigéiert
- mir
- hunn intrigéiert
- dir
- hutt intrigéiert
- si
- hunn intrigéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat intrigéiert
- du
- has intrigéiert
- hien / hatt / si
- hat intrigéiert
- mir
- haten intrigéiert
- dir
- hat intrigéiert
- si
- haten intrigéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing intrigéieren
- du
- géifs / géings intrigéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing intrigéieren
- mir
- géifen / géingen intrigéieren
- dir
- géift / géingt intrigéieren
- si
- géifen / géingen intrigéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt intrigéiert
- du
- häss intrigéiert
- hien / hatt / si
- hätt intrigéiert
- mir
- hätten intrigéiert
- dir
- hätt intrigéiert
- si
- hätten intrigéiert
Imperativ · Präsens
- du
- intrigéier!
- dir
- intrigéiert!