knéchelen

Lëtzebuergesch
English
to fiddle around; to fiddle with; to scramble
Français
bricoler; crapahuter
Deutsch
werkeln; tüfteln (an); kraxeln
Type
VRB
Synonym
féngeren (un); hantéieren; hantéieren (un); kniwwelen; fummelen (un); bastelen (un); knätzelen (un); knätzelen; kniwwelen (un); koschteren; kraxelen
Auxiliary
sinn
Participe passé
geknéchelt; geknéchelt

Prononciation (API)

[knˈeɕələn]

Sens et traductions

Sens 1

familier

Deutsch
werkeln
Français
bricoler (s'occuper, travailler)
English
to potter about; to fiddle around
Português
fazer pequenos trabalhos manuais
Nederlands
prutsen; bezig zijn

Synonymes

hantéieren · knätzelen · kniwwelen · koschteren

Sens 2

familier

Deutsch
werkeln (an); tüfteln (an)
Français
bidouiller; bricoler
English
to tinker (with); to fiddle (with)
Português
remexer (em); mexer (em)
Nederlands
knutselen (aan)

Synonymes

bastelen (un) · féngeren (un) · fummelen (un) · hantéieren (un) · knätzelen (un) · kniwwelen (un)

Sens 3

familier

Deutsch
kraxeln
Français
crapahuter
English
to clamber; to scramble
Português
arrastar-se; caminhar com dificuldade
Nederlands
klauteren

Synonymes

kraxelen

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • geknéchelt
  • knéchel
  • knéchelen
  • knéchelen (un)
  • knéchels
  • knéchelt

Exemples d’utilisation

  1. hie knéchelt de ganzen Dag an der Garage

    familier

    Sens 1: bricoler

  2. wat knéchels de do?

    familier

    Sens 1: bricoler

  3. hie knéchelt schonn deeglaang un deem futtisse Radio

    familier

    Sens 2: bidouiller; bricoler

  4. mir hu missen iwwer Fielse knéchelen , fir bei d'Waasser ze kommen

    familier

    Sens 3: crapahuter

Conjugaison

Infinitif
knéchelen
Participe passé
geknéchelt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
knéchelen
du
knéchels
hien / hatt / si
knéchelt
mir
knéchelen
dir
knéchelt
si
knéchelen
Indicatif · Passé composé
ech
hu geknéchelt
du
hues geknéchelt
hien / hatt / si
huet geknéchelt
mir
hu geknéchelt
dir
hutt geknéchelt
si
hu geknéchelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat geknéchelt
du
has geknéchelt
hien / hatt / si
hat geknéchelt
mir
hate geknéchelt
dir
hat geknéchelt
si
hate geknéchelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing knéchelen
du
géifs / géings knéchelen
hien / hatt / si
géif / géing knéchelen
mir
géifen / géinge knéchelen
dir
géift / géingt knéchelen
si
géifen / géinge knéchelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geknéchelt
du
häss geknéchelt
hien / hatt / si
hätt geknéchelt
mir
hätte geknéchelt
dir
hätt geknéchelt
si
hätte geknéchelt
Impératif · Présent
du
knéchel!
dir
knéchelt!
Indicatif · Présent
ech
knéchelen
du
knéchels
hien / hatt / si
knéchelt
mir
knéchelen
dir
knéchelt
si
knéchelen
Indicatif · Passé composé
ech
si geknéchelt
du
bass geknéchelt
hien / hatt / si
ass geknéchelt
mir
si geknéchelt
dir
sidd geknéchelt
si
si geknéchelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war geknéchelt
du
waars geknéchelt
hien / hatt / si
war geknéchelt
mir
ware geknéchelt
dir
waart geknéchelt
si
ware geknéchelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing knéchelen
du
géifs / géings knéchelen
hien / hatt / si
géif / géing knéchelen
mir
géifen / géinge knéchelen
dir
géift / géingt knéchelen
si
géifen / géinge knéchelen
Conditionnel · Passé
ech
wier geknéchelt
du
wiers geknéchelt
hien / hatt / si
wier geknéchelt
mir
wiere geknéchelt
dir
wiert geknéchelt
si
wiere geknéchelt
Impératif · Présent
du
knéchel!
dir
knéchelt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →