konditionéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
konditionéiert

Aussprache (IPA)

[konditsi̯onˈɜɪəʀən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • konditionéier
  • konditionéieren
  • konditionéiers
  • konditionéiert

Konjugation

Infinitiv
konditionéieren
Partizip Perfekt
konditionéiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
konditionéieren
du
konditionéiers
hien / hatt / si
konditionéiert
mir
konditionéieren
dir
konditionéiert
si
konditionéieren
Indikativ · Perfekt
ech
hu konditionéiert
du
hues konditionéiert
hien / hatt / si
huet konditionéiert
mir
hu konditionéiert
dir
hutt konditionéiert
si
hu konditionéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat konditionéiert
du
has konditionéiert
hien / hatt / si
hat konditionéiert
mir
hate konditionéiert
dir
hat konditionéiert
si
hate konditionéiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing konditionéieren
du
géifs / géings konditionéieren
hien / hatt / si
géif / géing konditionéieren
mir
géifen / géinge konditionéieren
dir
géift / géingt konditionéieren
si
géifen / géinge konditionéieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt konditionéiert
du
häss konditionéiert
hien / hatt / si
hätt konditionéiert
mir
hätte konditionéiert
dir
hätt konditionéiert
si
hätte konditionéiert
Imperativ · Präsens
du
konditionéier!
dir
konditionéiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →