LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to catch
- Français
- attraper (au vol); rattraper; saisir au vol
- Deutsch
- auffangen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- opgefaangen; opgefaang
opfänken
Aussprache (IPA)
[ˈopfæŋkən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- auffangen (fassen)
- Français
- attraper (au vol)
- English
- to catch (in flight)
- Português
- apanhar (em voo)
- Nederlands
- vangen (grijpen)
Bedeutung 2
- Deutsch
- auffangen (am Stürzen hindern)
- Français
- rattraper (empêcher de tomber)
- English
- to catch (to prevent from falling)
- Português
- agarrar (impedir de cair)
- Nederlands
- opvangen (onder controle krijgen)
Bedeutung 3
- Deutsch
- auffangen (hören, mitbekommen)
- Français
- entendre; saisir au vol
- English
- to catch (to overhear)
- Português
- ouvir; apanhar (no ar)
- Nederlands
- opvangen ((toevallig) vernemen/horen/zien)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- opfänken
- opfänks
- opfänkt
- opgefaang
- opgefaangen
- opzefänken
Anwendungsbeispiele
wat kann dee Klengen de Ball scho gutt opfänken !
Bedeutung 1: auffangen
gehei mer d'Schlësselen erof, ech fänken se op !
Bedeutung 1: auffangen
wann ech eis Tatta net opgefaangen hätt , da wier se d'Trapen erofgefall
Bedeutung 2: auffangen
ech wier bal gefall, mee glécklecherweis krut ech mech nach opgefaangen
Bedeutung 2: auffangen
hie war bal op déi falsch Bunn geroden, mee e krut sech nach opgefaangen
umgangssprachlichBedeutung 2: auffangen
a wou hues de dat do dann opgefaangen ?
Bedeutung 3: auffangen
Konjugation
- Infinitiv
- opfänken
- Partizip Perfekt
- opgefaangen / opgefaang
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- fänken op
- du
- fänks op
- hien / hatt / si
- fänkt op
- mir
- fänken op
- dir
- fänkt op
- si
- fänken op
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn opgefaangen / opgefaang
- du
- hues opgefaangen / opgefaang
- hien / hatt / si
- huet opgefaangen / opgefaang
- mir
- hunn opgefaangen / opgefaang
- dir
- hutt opgefaangen / opgefaang
- si
- hunn opgefaangen / opgefaang
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat opgefaangen / opgefaang
- du
- has opgefaangen / opgefaang
- hien / hatt / si
- hat opgefaangen / opgefaang
- mir
- haten opgefaangen / opgefaang
- dir
- hat opgefaangen / opgefaang
- si
- haten opgefaangen / opgefaang
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing opfänken
- du
- géifs / géings opfänken
- hien / hatt / si
- géif / géing opfänken
- mir
- géifen / géingen opfänken
- dir
- géift / géingt opfänken
- si
- géifen / géingen opfänken
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt opgefaangen / opgefaang
- du
- häss opgefaangen / opgefaang
- hien / hatt / si
- hätt opgefaangen / opgefaang
- mir
- hätten opgefaangen / opgefaang
- dir
- hätt opgefaangen / opgefaang
- si
- hätten opgefaangen / opgefaang
Imperativ · Präsens
- du
- fänk op!
- dir
- fänkt op!