opléisen

Lëtzebuergesch
English
to dissolve; to terminate
Français
dissoudre; résilier; se dissoudre
Deutsch
auflösen; sich auflösen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgeléist

Prononciation (API)

[ˈoplɜɪzən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
auflösen (in einer Flüssigkeit)
Français
dissoudre (dans un liquide)
English
to dissolve (in a liquid)
Português
dissolver (num líquido)
Nederlands
oplossen (in een vloeistof)

Sens 2

Deutsch
auflösen (außer Kraft setzen, beenden)
Français
dissoudre; résilier (mettre fin à)
English
to dissolve; to terminate (to dismiss)
Português
dissolver; rescindir
Nederlands
ontbinden; opheffen

Sens 3

Deutsch
sich auflösen (in einer Flüssigkeit)
Français
se dissoudre (dans un liquide)
English
to dissolve (in a liquid)
Português
dissolver-se (num líquido)
Nederlands
oplossen (in een vloeistof)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • opgeléist
  • opgeléistem
  • opgeléisten
  • opgeléister
  • opléis
  • opléisen
  • opléist
  • opzeléisen
  • sech opléisen

Exemples d’utilisation

  1. du muss d'Hief an der wotlecher Mëllech opléisen

    Sens 1: dissoudre

  2. déi Pëlle sinn, fir am Waasser opzeléisen

    Sens 1: dissoudre

  3. d'Staatscheffin huet d'Parlament opgeléist

    Sens 2: dissoudre; résilier

  4. déi zwou Parteien hunn d'Recht, de Kontrakt opzeléisen

    Sens 2: dissoudre; résilier

  5. d'Pëll huet sech am Waasser opgeléist

    Sens 3: se dissoudre

Conjugaison

Infinitif
opléisen
Participe passé
opgeléist
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
léisen op
du
léis op
hien / hatt / si
léist (sech) op
mir
léisen op
dir
léist op
si
léisen (sech) op
Indicatif · Passé composé
ech
hunn opgeléist
du
hues opgeléist
hien / hatt / si
huet (sech) opgeléist
mir
hunn opgeléist
dir
hutt opgeléist
si
hunn (sech) opgeléist
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat opgeléist
du
has opgeléist
hien / hatt / si
hat (sech) opgeléist
mir
haten opgeléist
dir
hat opgeléist
si
haten (sech) opgeléist
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing opléisen
du
géifs / géings opléisen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) opléisen
mir
géifen / géingen opléisen
dir
géift / géingt opléisen
si
géifen / géingen (sech) opléisen
Conditionnel · Passé
ech
hätt opgeléist
du
häss opgeléist
hien / hatt / si
hätt (sech) opgeléist
mir
hätten opgeléist
dir
hätt opgeléist
si
hätten (sech) opgeléist
Impératif · Présent
du
léis op!
dir
léist op!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →