randaléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to riot
- Français
- commettre des actes de vandalisme
- Deutsch
- randalieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- randaléiert
Aussprache (IPA)
[ʀɑndaːlˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- randalieren
- Français
- commettre des actes de vandalisme
- English
- to riot
- Português
- causar distúrbios
- Nederlands
- rellen (vernielzuchtig optreden)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- randaléier
- randaléieren
- randaléiers
- randaléiert
Anwendungsbeispiele
wéi d'Fannen ugefaangen hunn ze randaléieren , huet d'Police agegraff
Bedeutung: randalieren
Konjugation
- Infinitiv
- randaléieren
- Partizip Perfekt
- randaléiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- randaléieren
- du
- randaléiers
- hien / hatt / si
- randaléiert
- mir
- randaléieren
- dir
- randaléiert
- si
- randaléieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu randaléiert
- du
- hues randaléiert
- hien / hatt / si
- huet randaléiert
- mir
- hu randaléiert
- dir
- hutt randaléiert
- si
- hu randaléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat randaléiert
- du
- has randaléiert
- hien / hatt / si
- hat randaléiert
- mir
- hate randaléiert
- dir
- hat randaléiert
- si
- hate randaléiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing randaléieren
- du
- géifs / géings randaléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing randaléieren
- mir
- géifen / géinge randaléieren
- dir
- géift / géingt randaléieren
- si
- géifen / géinge randaléieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt randaléiert
- du
- häss randaléiert
- hien / hatt / si
- hätt randaléiert
- mir
- hätte randaléiert
- dir
- hätt randaléiert
- si
- hätte randaléiert
Imperativ · Präsens
- du
- randaléier!
- dir
- randaléiert!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →