randaléieren

Lëtzebuergesch
English
to riot
Français
commettre des actes de vandalisme
Deutsch
randalieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
randaléiert

Aussprache (IPA)

[ʀɑndaːlˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
randalieren
Français
commettre des actes de vandalisme
English
to riot
Português
causar distúrbios
Nederlands
rellen (vernielzuchtig optreden)
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • randaléier
  • randaléieren
  • randaléiers
  • randaléiert

Anwendungsbeispiele

  1. wéi d'Fannen ugefaangen hunn ze randaléieren , huet d'Police agegraff

    Bedeutung: randalieren

Konjugation

Infinitiv
randaléieren
Partizip Perfekt
randaléiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
randaléieren
du
randaléiers
hien / hatt / si
randaléiert
mir
randaléieren
dir
randaléiert
si
randaléieren
Indikativ · Perfekt
ech
hu randaléiert
du
hues randaléiert
hien / hatt / si
huet randaléiert
mir
hu randaléiert
dir
hutt randaléiert
si
hu randaléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat randaléiert
du
has randaléiert
hien / hatt / si
hat randaléiert
mir
hate randaléiert
dir
hat randaléiert
si
hate randaléiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing randaléieren
du
géifs / géings randaléieren
hien / hatt / si
géif / géing randaléieren
mir
géifen / géinge randaléieren
dir
géift / géingt randaléieren
si
géifen / géinge randaléieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt randaléiert
du
häss randaléiert
hien / hatt / si
hätt randaléiert
mir
hätte randaléiert
dir
hätt randaléiert
si
hätte randaléiert
Imperativ · Präsens
du
randaléier!
dir
randaléiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →