rebelléieren

Lëtzebuergesch
English
to rebel (against)
Français
s'insurger (contre)
Deutsch
rebellieren (gegen)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
rebelléiert

Prononciation (API)

[ʀəbælˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
rebellieren (gegen)
Français
se rebeller (contre); s'insurger (contre)
English
to rebel (against)
Português
rebelar-se (contra); revoltar-se (contra)
Nederlands
rebelleren (tegen); in opstand komen (tegen); opstandig worden
Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • rebelléier
  • rebelléieren
  • rebelléieren (géint)
  • rebelléiers
  • rebelléiert

Exemples d’utilisation

  1. d'Studenten hu géint den totalitäre Regimm an hirem Land rebelléiert

    Sens: se rebeller (contre); s'insurger (contre)

  2. den Déif huet rebelléiert , wéi d'Police e wollt mathuelen

    Sens: se rebeller (contre); s'insurger (contre)

  3. an der Pubertéit hunn ech einfach aus Prinzip rebelléiert

    Sens: se rebeller (contre); s'insurger (contre)

  4. wann ech Austeren iessen, da rebelléiert mäi Mo

    Sens: se rebeller (contre); s'insurger (contre)

Conjugaison

Infinitif
rebelléieren
Participe passé
rebelléiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
rebelléieren
du
rebelléiers
hien / hatt / si
rebelléiert
mir
rebelléieren
dir
rebelléiert
si
rebelléieren
Indicatif · Passé composé
ech
hu rebelléiert
du
hues rebelléiert
hien / hatt / si
huet rebelléiert
mir
hu rebelléiert
dir
hutt rebelléiert
si
hu rebelléiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat rebelléiert
du
has rebelléiert
hien / hatt / si
hat rebelléiert
mir
hate rebelléiert
dir
hat rebelléiert
si
hate rebelléiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing rebelléieren
du
géifs / géings rebelléieren
hien / hatt / si
géif / géing rebelléieren
mir
géifen / géinge rebelléieren
dir
géift / géingt rebelléieren
si
géifen / géinge rebelléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt rebelléiert
du
häss rebelléiert
hien / hatt / si
hätt rebelléiert
mir
hätte rebelléiert
dir
hätt rebelléiert
si
hätte rebelléiert
Impératif · Présent
du
rebelléier!
dir
rebelléiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →