LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to push; to move the clock; to move
- Français
- pousser; changer d'heure; bouger
- Deutsch
- verrücken; die Uhrzeit umstellen; rücken
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- geréckelt; geréckelt
réckelen
Aussprache (IPA)
[ʀˈekələn]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- verrücken; an einen anderen Platz stellen
- Français
- déplacer (changer de place)
- English
- to move (to a different place)
- Português
- deslocar (mudar de sítio)
- Nederlands
- verplaatsen (verzetten)
Bedeutung 2
- Deutsch
- die Uhrzeit umstellen
- Français
- changer d'heure
- English
- to move the clock (forward, back)
- Português
- mudar a hora
- Nederlands
- verzetten (de klok)
Bedeutung 3
- Deutsch
- rücken (wegrücken, Platz machen)
- Français
- se pousser; bouger
- English
- to move (to make room)
- Português
- chegar-se para lá; mudar-se
- Nederlands
- opschuiven (plaats maken)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- d'Auer réckelen
- geréckelt
- geréckeltem
- geréckelten
- geréckelter
- réckel
- réckelen
- réckels
- réckelt
Anwendungsbeispiele
wa mer den Dësch bei d'Mauer réckelen , komme mer besser laanscht
Bedeutung 1: verrücken; an einen anderen Platz stellen
géift Der wannechgelift Ären Auto réckelen , e blockéiert eis Afaart
Bedeutung 1: verrücken; an einen anderen Platz stellen
zweemol d'Joer gëtt d'Auer geréckelt
Bedeutung 2: die Uhrzeit umstellen
kanns de wannechgelift e bësse réckelen ?
Bedeutung 3: rücken
hatt ass mam Stull op d'Säit geréckelt
Bedeutung 3: rücken
Konjugation
- Infinitiv
- réckelen
- Partizip Perfekt
- geréckelt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- réckelen
- du
- réckels
- hien / hatt / si
- réckelt
- mir
- réckelen
- dir
- réckelt
- si
- réckelen
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu geréckelt
- du
- hues geréckelt
- hien / hatt / si
- huet geréckelt
- mir
- hu geréckelt
- dir
- hutt geréckelt
- si
- hu geréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat geréckelt
- du
- has geréckelt
- hien / hatt / si
- hat geréckelt
- mir
- hate geréckelt
- dir
- hat geréckelt
- si
- hate geréckelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing réckelen
- du
- géifs / géings réckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing réckelen
- mir
- géifen / géinge réckelen
- dir
- géift / géingt réckelen
- si
- géifen / géinge réckelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt geréckelt
- du
- häss geréckelt
- hien / hatt / si
- hätt geréckelt
- mir
- hätte geréckelt
- dir
- hätt geréckelt
- si
- hätte geréckelt
Imperativ · Präsens
- du
- réckel!
- dir
- réckelt!
Indikativ · Präsens
- ech
- réckelen
- du
- réckels
- hien / hatt / si
- réckelt
- mir
- réckelen
- dir
- réckelt
- si
- réckelen
Indikativ · Perfekt
- ech
- si geréckelt
- du
- bass geréckelt
- hien / hatt / si
- ass geréckelt
- mir
- si geréckelt
- dir
- sidd geréckelt
- si
- si geréckelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war geréckelt
- du
- waars geréckelt
- hien / hatt / si
- war geréckelt
- mir
- ware geréckelt
- dir
- waart geréckelt
- si
- ware geréckelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing réckelen
- du
- géifs / géings réckelen
- hien / hatt / si
- géif / géing réckelen
- mir
- géifen / géinge réckelen
- dir
- géift / géingt réckelen
- si
- géifen / géinge réckelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier geréckelt
- du
- wiers geréckelt
- hien / hatt / si
- wier geréckelt
- mir
- wiere geréckelt
- dir
- wiert geréckelt
- si
- wiere geréckelt
Imperativ · Präsens
- du
- réckel!
- dir
- réckelt!