reperkutéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
reperkutéiert

Prononciation (API)

[ʀepɛʀkytˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • reperkutéier
  • reperkutéieren
  • reperkutéiers
  • reperkutéiert

Conjugaison

Infinitif
reperkutéieren
Participe passé
reperkutéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
reperkutéieren (mech)
du
reperkutéiers (dech)
hien / hatt / si
reperkutéiert (sech)
mir
reperkutéieren (eis)
dir
reperkutéiert (iech)
si
reperkutéieren (sech)
Indicatif · Passé composé
ech
hunn (mech) reperkutéiert
du
hues (dech) reperkutéiert
hien / hatt / si
huet (sech) reperkutéiert
mir
hunn (eis) reperkutéiert
dir
hutt (iech) reperkutéiert
si
hunn (sech) reperkutéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) reperkutéiert
du
has (dech) reperkutéiert
hien / hatt / si
hat (sech) reperkutéiert
mir
haten (eis) reperkutéiert
dir
hat (iech) reperkutéiert
si
haten (sech) reperkutéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing (mech) reperkutéieren
du
géifs / géings (dech) reperkutéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) reperkutéieren
mir
géifen / géingen (eis) reperkutéieren
dir
géift / géingt (iech) reperkutéieren
si
géifen / géingen (sech) reperkutéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) reperkutéiert
du
häss (dech) reperkutéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) reperkutéiert
mir
hätten (eis) reperkutéiert
dir
hätt (iech) reperkutéiert
si
hätten (sech) reperkutéiert
Impératif · Présent
du
reperkutéier (dech)!
dir
reperkutéiert (iech)!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →