séchelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
geséchelt

Pronúncia (AFI)

[zˈeɕələn]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • geséchelt
  • séchel
  • séchelen
  • séchels
  • séchelt

Conjugação verbal

Infinitivo
séchelen
Particípio passado
geséchelt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
séchelen
du
séchels
hien / hatt / si
séchelt
mir
séchelen
dir
séchelt
si
séchelen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu geséchelt
du
hues geséchelt
hien / hatt / si
huet geséchelt
mir
hu geséchelt
dir
hutt geséchelt
si
hu geséchelt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat geséchelt
du
has geséchelt
hien / hatt / si
hat geséchelt
mir
hate geséchelt
dir
hat geséchelt
si
hate geséchelt
Condicional · Presente
ech
géif / géing séchelen
du
géifs / géings séchelen
hien / hatt / si
géif / géing séchelen
mir
géifen / géinge séchelen
dir
géift / géingt séchelen
si
géifen / géinge séchelen
Condicional · Passado
ech
hätt geséchelt
du
häss geséchelt
hien / hatt / si
hätt geséchelt
mir
hätte geséchelt
dir
hätt geséchelt
si
hätte geséchelt
Imperativo · Presente
du
séchel!
dir
séchelt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→