telephonéieren

Lëtzebuergesch
English
to be on the phone (with); to call
Français
(se) téléphoner; téléphoner (à)
Deutsch
telefonieren; anrufen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
telephonéiert

Pronunciation (IPA)

[tələfonˈɜɪəʀən]

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • telephonéier
  • telephonéieren
  • telephonéiers
  • telephonéiert

Verb conjugation

Infinitive
telephonéieren
Past participle
telephonéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
telephonéieren
du
telephonéiers
hien / hatt / si
telephonéiert
mir
telephonéieren
dir
telephonéiert
si
telephonéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn telephonéiert
du
hues telephonéiert
hien / hatt / si
huet telephonéiert
mir
hunn telephonéiert
dir
hutt telephonéiert
si
hunn telephonéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat telephonéiert
du
has telephonéiert
hien / hatt / si
hat telephonéiert
mir
haten telephonéiert
dir
hat telephonéiert
si
haten telephonéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing telephonéieren
du
géifs / géings telephonéieren
hien / hatt / si
géif / géing telephonéieren
mir
géifen / géingen telephonéieren
dir
géift / géingt telephonéieren
si
géifen / géingen telephonéieren
Conditional · Past
ech
hätt telephonéiert
du
häss telephonéiert
hien / hatt / si
hätt telephonéiert
mir
hätten telephonéiert
dir
hätt telephonéiert
si
hätten telephonéiert
Imperative · Present
du
telephonéier!
dir
telephonéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →