uginn

Lëtzebuergesch
English
to indicate; to boast (about); to volunteer
Français
indiquer; se vanter (de); se proposer
Deutsch
angeben; prahlen (mit); sich erbieten
Type
VRB
Synonym
sech bretzen (mat); sech proposéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
uginn

Aussprache (IPA)

[ˈuɡin]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
angeben (nennen)
Français
indiquer (mentionner)
English
to state; to give; to indicate
Português
indicar; referir; alegar
Nederlands
aangeven; vermelden (noemen)

Bedeutung 2

Deutsch
angeben (mit); prahlen (mit)
Français
se vanter (de)
English
to boast (of); to boast (about)
Português
gabar-se (de)
Nederlands
opscheppen (over); pralen (met)

Synonyme

sech bretzen (mat)

Bedeutung 3

Deutsch
sich erbieten
Français
se proposer (offrir ses services)
English
to offer; to volunteer
Português
propor-se (oferecer os seus serviços)
Nederlands
zich opgeven; aanbieden

Synonyme

sech proposéieren

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • sech uginn
  • ugéif
  • ugéifen
  • ugéifs
  • ugéift
  • ugëss
  • ugëtt
  • ugi
  • uginn
  • uginn (mat)
  • ugitt
  • ugouf
  • ugoufen
  • ugoufs
  • ugouft
  • unzegi
  • unzeginn

Anwendungsbeispiele

  1. Dir musst Ären Numm an Är Telefonsnummer uginn

    Bedeutung 1: angeben

  2. den Ugekloten huet als Alibi uginn , e wier an der Gesangsprouf gewiescht

    Bedeutung 1: angeben

  3. kanns du mir e gudden Aendokter uginn ?

    Bedeutung 1: angeben

  4. op denger Kaart sinn d'Distanzen a Meilen uginn

    Bedeutung 1: angeben

  5. gëff dach net esou un !

    Bedeutung 2: angeben (mit); prahlen (mit)

  6. hie gëtt ëmmer u mat senge ville Conquêten

    Bedeutung 2: angeben (mit); prahlen (mit)

  7. zwee Leit vum Veräin hunn sech uginn , fir beim Fest Fritten ze maachen

    Bedeutung 3: sich erbieten

Konjugation

Infinitiv
uginn
Partizip Perfekt
uginn
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
ginn (mech) un
du
gëss (dech) un
hien / hatt / si
gëtt (sech) un
mir
ginn (eis) un
dir
gitt (iech) un
si
ginn (sech) un
Indikativ · Präteritum
ech
gouf (mech) un
du
goufs (dech) un
hien / hatt / si
gouf (sech) un
mir
goufen (eis) un
dir
gouft (iech) un
si
goufen (sech) un
Indikativ · Perfekt
ech
hunn (mech) uginn
du
hues (dech) uginn
hien / hatt / si
huet (sech) uginn
mir
hunn (eis) uginn
dir
hutt (iech) uginn
si
hunn (sech) uginn
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat (mech) uginn
du
has (dech) uginn
hien / hatt / si
hat (sech) uginn
mir
haten (eis) uginn
dir
hat (iech) uginn
si
haten (sech) uginn
Konditional · presentSimple
ech
géif (mech) un
du
géifs (dech) un
hien / hatt / si
géif (sech) un
mir
géifen (eis) un
dir
géift (iech) un
si
géifen (sech) un
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing (mech) uginn
du
géifs / géings (dech) uginn
hien / hatt / si
géif / géing (sech) uginn
mir
géifen / géingen (eis) uginn
dir
géift / géingt (iech) uginn
si
géifen / géingen (sech) uginn
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt (mech) uginn
du
häss (dech) uginn
hien / hatt / si
hätt (sech) uginn
mir
hätten (eis) uginn
dir
hätt (iech) uginn
si
hätten (sech) uginn
Imperativ · Präsens
du
gëff (dech) un!
dir
gitt (iech) un!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →