verbiergen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verbuergen

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • verbierg
  • verbiergen
  • verbiergs
  • verbiergt
  • verbuergen

Conjugaison

Infinitif
verbiergen
Participe passé
verbuergen
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
verbiergen
du
verbiergs
hien / hatt / si
verbiergt
mir
verbiergen
dir
verbiergt
si
verbiergen
Indicatif · Passé composé
ech
hu verbuergen
du
hues verbuergen
hien / hatt / si
huet verbuergen
mir
hu verbuergen
dir
hutt verbuergen
si
hu verbuergen
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat verbuergen
du
has verbuergen
hien / hatt / si
hat verbuergen
mir
hate verbuergen
dir
hat verbuergen
si
hate verbuergen
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing verbiergen
du
géifs / géings verbiergen
hien / hatt / si
géif / géing verbiergen
mir
géifen / géinge verbiergen
dir
géift / géingt verbiergen
si
géifen / géinge verbiergen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verbuergen
du
häss verbuergen
hien / hatt / si
hätt verbuergen
mir
hätte verbuergen
dir
hätt verbuergen
si
hätte verbuergen
Impératif · Présent
du
verbierg!
dir
verbiergt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →