verbludden

Lëtzebuergesch
English
to bleed to death
Français
mourir d'une hémorragie
Deutsch
verbluten
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verblutt; verblutt

Aussprache (IPA)

[fɐblˈudən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
verbluten
Français
perdre tout son sang; mourir d'une hémorragie
English
to bleed to death
Português
esvair-se em sangue; morrer de hemorragia
Nederlands
doodbloeden

Bedeutung 2

Deutsch
verbluten
Français
perdre tout son sang; mourir d'une hémorragie
English
to bleed to death
Português
esvair-se em sangue; morrer de hemorragia
Nederlands
verbloeden; doodbloeden
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • sech verbludden
  • verbludden
  • verblutt
  • verblutts

Anwendungsbeispiele

  1. wier d'Ambulanz net esou séier op der Plaz gewiescht, wier de Mann garantéiert verblutt !

    Bedeutung 1: verbluten

  2. wier d'Ambulanz net esou séier op der Plaz gewiescht, hätt de Mann sech garantéiert verblutt !

    Bedeutung 2: verbluten

Konjugation

Infinitiv
verbludden
Partizip Perfekt
verblutt
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
verbludden
du
verblutts
hien / hatt / si
verblutt
mir
verbludden
dir
verblutt
si
verbludden
Indikativ · Perfekt
ech
si verblutt
du
bass verblutt
hien / hatt / si
ass verblutt
mir
si verblutt
dir
sidd verblutt
si
si verblutt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war verblutt
du
waars verblutt
hien / hatt / si
war verblutt
mir
ware verblutt
dir
waart verblutt
si
ware verblutt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing verbludden
du
géifs / géings verbludden
hien / hatt / si
géif / géing verbludden
mir
géifen / géinge verbludden
dir
géift / géingt verbludden
si
géifen / géinge verbludden
Konditional · Vergangenheit
ech
wier verblutt
du
wiers verblutt
hien / hatt / si
wier verblutt
mir
wiere verblutt
dir
wiert verblutt
si
wiere verblutt
Imperativ · Präsens
du
verblutt!
dir
verblutt!
Indikativ · Präsens
ech
verbludde mech
du
verblutts dech
hien / hatt / si
verblutt sech
mir
verbludden eis
dir
verblutt iech
si
verbludden sech
Indikativ · Perfekt
ech
hu mech verblutt
du
hues dech verblutt
hien / hatt / si
huet sech verblutt
mir
hunn eis verblutt
dir
hutt iech verblutt
si
hunn sech verblutt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat mech verblutt
du
has dech verblutt
hien / hatt / si
hat sech verblutt
mir
haten eis verblutt
dir
hat iech verblutt
si
haten sech verblutt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing mech verbludden
du
géifs / géings dech verbludden
hien / hatt / si
géif / géing sech verbludden
mir
géifen / géingen eis verbludden
dir
géift / géingt iech verbludden
si
géifen / géingen sech verbludden
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt mech verblutt
du
häss dech verblutt
hien / hatt / si
hätt sech verblutt
mir
hätten eis verblutt
dir
hätt iech verblutt
si
hätten sech verblutt
Imperativ · Präsens
du
verblutt dech!
dir
verblutt iech!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →