verbludden
Lëtzebuergesch
- English
- to bleed to death
- Français
- mourir d'une hémorragie
- Deutsch
- verbluten
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- verblutt; verblutt
Aussprache (IPA)
[fɐblˈudən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- verbluten
- Français
- perdre tout son sang; mourir d'une hémorragie
- English
- to bleed to death
- Português
- esvair-se em sangue; morrer de hemorragia
- Nederlands
- doodbloeden
Bedeutung 2
- Deutsch
- verbluten
- Français
- perdre tout son sang; mourir d'une hémorragie
- English
- to bleed to death
- Português
- esvair-se em sangue; morrer de hemorragia
- Nederlands
- verbloeden; doodbloeden
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- sech verbludden
- verbludden
- verblutt
- verblutts
Anwendungsbeispiele
wier d'Ambulanz net esou séier op der Plaz gewiescht, wier de Mann garantéiert verblutt !
Bedeutung 1: verbluten
wier d'Ambulanz net esou séier op der Plaz gewiescht, hätt de Mann sech garantéiert verblutt !
Bedeutung 2: verbluten
Konjugation
- Infinitiv
- verbludden
- Partizip Perfekt
- verblutt
- Hilfsverb
- sinn
Indikativ · Präsens
- ech
- verbludden
- du
- verblutts
- hien / hatt / si
- verblutt
- mir
- verbludden
- dir
- verblutt
- si
- verbludden
Indikativ · Perfekt
- ech
- si verblutt
- du
- bass verblutt
- hien / hatt / si
- ass verblutt
- mir
- si verblutt
- dir
- sidd verblutt
- si
- si verblutt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war verblutt
- du
- waars verblutt
- hien / hatt / si
- war verblutt
- mir
- ware verblutt
- dir
- waart verblutt
- si
- ware verblutt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing verbludden
- du
- géifs / géings verbludden
- hien / hatt / si
- géif / géing verbludden
- mir
- géifen / géinge verbludden
- dir
- géift / géingt verbludden
- si
- géifen / géinge verbludden
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier verblutt
- du
- wiers verblutt
- hien / hatt / si
- wier verblutt
- mir
- wiere verblutt
- dir
- wiert verblutt
- si
- wiere verblutt
Imperativ · Präsens
- du
- verblutt!
- dir
- verblutt!
Indikativ · Präsens
- ech
- verbludde mech
- du
- verblutts dech
- hien / hatt / si
- verblutt sech
- mir
- verbludden eis
- dir
- verblutt iech
- si
- verbludden sech
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu mech verblutt
- du
- hues dech verblutt
- hien / hatt / si
- huet sech verblutt
- mir
- hunn eis verblutt
- dir
- hutt iech verblutt
- si
- hunn sech verblutt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat mech verblutt
- du
- has dech verblutt
- hien / hatt / si
- hat sech verblutt
- mir
- haten eis verblutt
- dir
- hat iech verblutt
- si
- haten sech verblutt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing mech verbludden
- du
- géifs / géings dech verbludden
- hien / hatt / si
- géif / géing sech verbludden
- mir
- géifen / géingen eis verbludden
- dir
- géift / géingt iech verbludden
- si
- géifen / géingen sech verbludden
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt mech verblutt
- du
- häss dech verblutt
- hien / hatt / si
- hätt sech verblutt
- mir
- hätten eis verblutt
- dir
- hätt iech verblutt
- si
- hätten sech verblutt
Imperativ · Präsens
- du
- verblutt dech!
- dir
- verblutt iech!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →