wéckelen

Lëtzebuergesch
English
to wind (around); to wrap (up) in; to swaddle; to take for a ride; to wind around
Français
mettre (autour de); emballer dans; emmailloter; rouler; s'entortiller (autour de)
Deutsch
wickeln; wickeln in; hereinlegen; sich ranken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gewéckelt

Prononciation (API)

[vˈekələn]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
wickeln (herumwickeln)
Français
mettre (autour de)
English
to wrap (around); to wind (around)
Português
colocar (à volta de)
Nederlands
aanbrengen (verband)

Sens 2

Deutsch
wickeln in (einpacken in)
Français
envelopper dans; emballer dans
English
to wrap (up) in
Português
embrulhar em; envolver em
Nederlands
inpakken in

Sens 3

Deutsch
wickeln (einen Säugling einwickeln)
Français
langer; emmailloter (un bébé)
English
to swaddle (a baby)
Português
pôr cueiros a (um bebé)
Nederlands
bakeren; een luier aandoen

Sens 4

familier

Deutsch
hereinlegen (übers Ohr hauen)
Français
rouler (mener en bateau)
English
to trick; to take for a ride
Português
enrolar (levar à certa)
Nederlands
erin luizen; in de boot nemen

Sens 5

Deutsch
sich winden; sich ranken
Français
s'entortiller (autour de)
English
to wind around
Português
trepar; enroscar-se
Nederlands
zich slingeren om

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • gewéckelt
  • gewéckeltem
  • gewéckelten
  • gewéckelter
  • sech wéckelen
  • wéckel
  • wéckelen
  • wéckelen an
  • wéckels
  • wéckelt

Exemples d’utilisation

  1. den Infirmier huet mer de Verband ze fest gewéckelt

    Sens 1: mettre (autour de)

  2. den Epicier huet mer meng Porretten an eng Zeitung gewéckelt

    Sens 2: envelopper dans; emballer dans

  3. fréier goufen d'Kanner esou gewéckelt , datt se net méi konnte bougéieren

    Sens 3: langer; emmailloter

  4. du bass schif gewéckelt

    familier

    Sens 3: langer; emmailloter

  5. si hunn hie schéi gewéckelt

    familier

    Sens 4: rouler

  6. de Wantergréng huet sech ëm de Bam gewéckelt

    Sens 5: s'entortiller (autour de)

Conjugaison

Infinitif
wéckelen
Participe passé
gewéckelt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
wéckelen
du
wéckels
hien / hatt / si
wéckelt (sech)
mir
wéckelen
dir
wéckelt
si
wéckelen (sech)
Indicatif · Passé composé
ech
hu gewéckelt
du
hues gewéckelt
hien / hatt / si
huet (sech) gewéckelt
mir
hu gewéckelt
dir
hutt gewéckelt
si
hunn (sech) gewéckelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gewéckelt
du
has gewéckelt
hien / hatt / si
hat (sech) gewéckelt
mir
hate gewéckelt
dir
hat gewéckelt
si
haten (sech) gewéckelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing wéckelen
du
géifs / géings wéckelen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) wéckelen
mir
géifen / géinge wéckelen
dir
géift / géingt wéckelen
si
géifen / géingen (sech) wéckelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gewéckelt
du
häss gewéckelt
hien / hatt / si
hätt (sech) gewéckelt
mir
hätte gewéckelt
dir
hätt gewéckelt
si
hätten (sech) gewéckelt
Impératif · Présent
du
wéckel!
dir
wéckelt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →