LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to abdicate
- Français
- abdiquer
- Deutsch
- abdanken
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- abdiquéiert
abdiquéieren
Aussprooch (IPA)
[ɑbdikˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- abdiquéier
- abdiquéieren
- abdiquéiers
- abdiquéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- abdiquéieren
- Partizip
- abdiquéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- abdiquéieren
- du
- abdiquéiers
- hien / hatt / si
- abdiquéiert
- mir
- abdiquéieren
- dir
- abdiquéiert
- si
- abdiquéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn abdiquéiert
- du
- hues abdiquéiert
- hien / hatt / si
- huet abdiquéiert
- mir
- hunn abdiquéiert
- dir
- hutt abdiquéiert
- si
- hunn abdiquéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat abdiquéiert
- du
- has abdiquéiert
- hien / hatt / si
- hat abdiquéiert
- mir
- haten abdiquéiert
- dir
- hat abdiquéiert
- si
- haten abdiquéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing abdiquéieren
- du
- géifs / géings abdiquéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing abdiquéieren
- mir
- géifen / géingen abdiquéieren
- dir
- géift / géingt abdiquéieren
- si
- géifen / géingen abdiquéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt abdiquéiert
- du
- häss abdiquéiert
- hien / hatt / si
- hätt abdiquéiert
- mir
- hätten abdiquéiert
- dir
- hätt abdiquéiert
- si
- hätten abdiquéiert
Imperativ · Present
- du
- abdiquéier!
- dir
- abdiquéiert!