accordéieren

Lëtzebuergesch
English
to grant
Français
accorder
Deutsch
bewilligen
Type
VRB
Synonym
bewëllegen
Auxiliary
hunn
Participe passé
accordéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑkɔʀdˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bewilligen
Français
accorder (allouer, octroyer)
English
to approve; to grant
Português
aprovar; conceder
Nederlands
verlenen (een krediet)

Synonymer

bewëllegen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • accordéier
  • accordéieren
  • accordéiers
  • accordéiert
  • accordéiertem
  • accordéierten
  • accordéierter

Beispillsätz

  1. d'Bank huet hinnen e Prêt accordéiert

    Bedeitung: accorder

Konjugatioun

Infinitiv
accordéieren
Partizip
accordéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
accordéieren
du
accordéiers
hien / hatt / si
accordéiert
mir
accordéieren
dir
accordéiert
si
accordéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn accordéiert
du
hues accordéiert
hien / hatt / si
huet accordéiert
mir
hunn accordéiert
dir
hutt accordéiert
si
hunn accordéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat accordéiert
du
has accordéiert
hien / hatt / si
hat accordéiert
mir
haten accordéiert
dir
hat accordéiert
si
haten accordéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing accordéieren
du
géifs / géings accordéieren
hien / hatt / si
géif / géing accordéieren
mir
géifen / géingen accordéieren
dir
géift / géingt accordéieren
si
géifen / géingen accordéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt accordéiert
du
häss accordéiert
hien / hatt / si
hätt accordéiert
mir
hätten accordéiert
dir
hätt accordéiert
si
hätten accordéiert
Imperativ · Present
du
accordéier!
dir
accordéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →