affinéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
affinéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑfinˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • affinéier
  • affinéieren
  • affinéiers
  • affinéiert

Konjugatioun

Infinitiv
affinéieren
Partizip
affinéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
affinéieren
du
affinéiers
hien / hatt / si
affinéiert
mir
affinéieren
dir
affinéiert
si
affinéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn affinéiert
du
hues affinéiert
hien / hatt / si
huet affinéiert
mir
hunn affinéiert
dir
hutt affinéiert
si
hunn affinéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat affinéiert
du
has affinéiert
hien / hatt / si
hat affinéiert
mir
haten affinéiert
dir
hat affinéiert
si
haten affinéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing affinéieren
du
géifs / géings affinéieren
hien / hatt / si
géif / géing affinéieren
mir
géifen / géingen affinéieren
dir
géift / géingt affinéieren
si
géifen / géingen affinéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt affinéiert
du
häss affinéiert
hien / hatt / si
hätt affinéiert
mir
hätten affinéiert
dir
hätt affinéiert
si
hätten affinéiert
Imperativ · Present
du
affinéier!
dir
affinéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →