akkreditéieren

Lëtzebuergesch
English
to accredit
Français
accréditer
Deutsch
akkreditieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
akkreditéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑkʀeditˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
akkreditieren (bevollmächtigen)
Français
accréditer (autoriser)
English
to accredit
Português
acreditar (autorizar)
Nederlands
accrediteren (machtigen, van geloofsbrieven voorzien)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • akkreditéier
  • akkreditéieren
  • akkreditéiers
  • akkreditéiert
  • akkreditéiertem
  • akkreditéierten
  • akkreditéierter

Beispillsätz

  1. de Journalist ass akkreditéiert ginn , fir un der Pressekonferenz deelzehuelen

    Bedeitung: accréditer

  2. den neien Ambassadeur gouf akkreditéiert

    Bedeitung: accréditer

Konjugatioun

Infinitiv
akkreditéieren
Partizip
akkreditéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
akkreditéieren
du
akkreditéiers
hien / hatt / si
akkreditéiert
mir
akkreditéieren
dir
akkreditéiert
si
akkreditéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn akkreditéiert
du
hues akkreditéiert
hien / hatt / si
huet akkreditéiert
mir
hunn akkreditéiert
dir
hutt akkreditéiert
si
hunn akkreditéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat akkreditéiert
du
has akkreditéiert
hien / hatt / si
hat akkreditéiert
mir
haten akkreditéiert
dir
hat akkreditéiert
si
haten akkreditéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing akkreditéieren
du
géifs / géings akkreditéieren
hien / hatt / si
géif / géing akkreditéieren
mir
géifen / géingen akkreditéieren
dir
géift / géingt akkreditéieren
si
géifen / géingen akkreditéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt akkreditéiert
du
häss akkreditéiert
hien / hatt / si
hätt akkreditéiert
mir
hätten akkreditéiert
dir
hätt akkreditéiert
si
hätten akkreditéiert
Imperativ · Present
du
akkreditéier!
dir
akkreditéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →