alertéieren

Lëtzebuergesch
English
to alert
Français
avertir
Deutsch
alarmieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
alertéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑlɛʀtˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
alarmieren (zum Einsatz rufen)
Français
alerter; avertir
English
to alert
Português
alertar; avisar
Nederlands
alarmeren; waarschuwen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • alertéier
  • alertéieren
  • alertéiers
  • alertéiert
  • alertéiertem
  • alertéierten
  • alertéierter

Beispillsätz

  1. ee Gléck, datt d'Pompjeeë matzäit alertéiert goufen !

    Bedeitung: alerter; avertir

Konjugatioun

Infinitiv
alertéieren
Partizip
alertéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
alertéieren
du
alertéiers
hien / hatt / si
alertéiert
mir
alertéieren
dir
alertéiert
si
alertéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn alertéiert
du
hues alertéiert
hien / hatt / si
huet alertéiert
mir
hunn alertéiert
dir
hutt alertéiert
si
hunn alertéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat alertéiert
du
has alertéiert
hien / hatt / si
hat alertéiert
mir
haten alertéiert
dir
hat alertéiert
si
haten alertéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing alertéieren
du
géifs / géings alertéieren
hien / hatt / si
géif / géing alertéieren
mir
géifen / géingen alertéieren
dir
géift / géingt alertéieren
si
géifen / géingen alertéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt alertéiert
du
häss alertéiert
hien / hatt / si
hätt alertéiert
mir
hätten alertéiert
dir
hätt alertéiert
si
hätten alertéiert
Imperativ · Present
du
alertéier!
dir
alertéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →