LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to debate
- Français
- discuter
- Deutsch
- argumentieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- argumentéiert
argumentéieren
Aussprooch (IPA)
[ɑʀɡumæntˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- argumentieren
- Français
- argumenter; discuter
- English
- to argue; to debate (to discuss)
- Português
- argumentar; discutir; debater
- Nederlands
- argumenteren (argumenten aanvoeren, betogen)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- argumentéier
- argumentéieren
- argumentéiers
- argumentéiert
Beispillsätz
an där Affär gouf laang argumentéiert
Bedeitung: argumenter; discuter
Konjugatioun
- Infinitiv
- argumentéieren
- Partizip
- argumentéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- argumentéieren
- du
- argumentéiers
- hien / hatt / si
- argumentéiert
- mir
- argumentéieren
- dir
- argumentéiert
- si
- argumentéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn argumentéiert
- du
- hues argumentéiert
- hien / hatt / si
- huet argumentéiert
- mir
- hunn argumentéiert
- dir
- hutt argumentéiert
- si
- hunn argumentéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat argumentéiert
- du
- has argumentéiert
- hien / hatt / si
- hat argumentéiert
- mir
- haten argumentéiert
- dir
- hat argumentéiert
- si
- haten argumentéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing argumentéieren
- du
- géifs / géings argumentéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing argumentéieren
- mir
- géifen / géingen argumentéieren
- dir
- géift / géingt argumentéieren
- si
- géifen / géingen argumentéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt argumentéiert
- du
- häss argumentéiert
- hien / hatt / si
- hätt argumentéiert
- mir
- hätten argumentéiert
- dir
- hätt argumentéiert
- si
- hätten argumentéiert
Imperativ · Present
- du
- argumentéier!
- dir
- argumentéiert!