assermentéieren

Lëtzebuergesch
English
to put under oath
Français
assermenter
Deutsch
vereidigen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
assermentéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑsɛʀmɑ̃ːtˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • assermentéier
  • assermentéieren
  • assermentéiers
  • assermentéiert

Konjugatioun

Infinitiv
assermentéieren
Partizip
assermentéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
assermentéieren
du
assermentéiers
hien / hatt / si
assermentéiert
mir
assermentéieren
dir
assermentéiert
si
assermentéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn assermentéiert
du
hues assermentéiert
hien / hatt / si
huet assermentéiert
mir
hunn assermentéiert
dir
hutt assermentéiert
si
hunn assermentéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat assermentéiert
du
has assermentéiert
hien / hatt / si
hat assermentéiert
mir
haten assermentéiert
dir
hat assermentéiert
si
haten assermentéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing assermentéieren
du
géifs / géings assermentéieren
hien / hatt / si
géif / géing assermentéieren
mir
géifen / géingen assermentéieren
dir
géift / géingt assermentéieren
si
géifen / géingen assermentéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt assermentéiert
du
häss assermentéiert
hien / hatt / si
hätt assermentéiert
mir
hätten assermentéiert
dir
hätt assermentéiert
si
hätten assermentéiert
Imperativ · Present
du
assermentéier!
dir
assermentéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →