assimiléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to assimilate
- Français
- assimiler
- Deutsch
- sich aneignen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- assimiléiert
Aussprooch (IPA)
[ɑsimilˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- sich aneignen (Können, Wissen)
- Français
- assimiler (ce qu'on apprend)
- English
- to assimilate (a language, knowledge)
- Português
- assimilar (o que se aprende)
- Nederlands
- in zich opnemen; verwerken (kennis)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- assimiléier
- assimiléieren
- assimiléiers
- assimiléiert
- assimiléiertem
- assimiléierten
- assimiléierter
Beispillsätz
mat där neier Method kënnen d'Schüler d'Franséischt besser assimiléieren
Bedeitung: assimiler
Konjugatioun
- Infinitiv
- assimiléieren
- Partizip
- assimiléiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- assimiléieren
- du
- assimiléiers
- hien / hatt / si
- assimiléiert
- mir
- assimiléieren
- dir
- assimiléiert
- si
- assimiléieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn assimiléiert
- du
- hues assimiléiert
- hien / hatt / si
- huet assimiléiert
- mir
- hunn assimiléiert
- dir
- hutt assimiléiert
- si
- hunn assimiléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat assimiléiert
- du
- has assimiléiert
- hien / hatt / si
- hat assimiléiert
- mir
- haten assimiléiert
- dir
- hat assimiléiert
- si
- haten assimiléiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing assimiléieren
- du
- géifs / géings assimiléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing assimiléieren
- mir
- géifen / géingen assimiléieren
- dir
- géift / géingt assimiléieren
- si
- géifen / géingen assimiléieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt assimiléiert
- du
- häss assimiléiert
- hien / hatt / si
- hätt assimiléiert
- mir
- hätten assimiléiert
- dir
- hätt assimiléiert
- si
- hätten assimiléiert
Imperativ · Present
- du
- assimiléier!
- dir
- assimiléiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →