assimiléieren

Lëtzebuergesch
English
to assimilate
Français
assimiler
Deutsch
sich aneignen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
assimiléiert

Aussprooch (IPA)

[ɑsimilˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sich aneignen (Können, Wissen)
Français
assimiler (ce qu'on apprend)
English
to assimilate (a language, knowledge)
Português
assimilar (o que se aprende)
Nederlands
in zich opnemen; verwerken (kennis)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • assimiléier
  • assimiléieren
  • assimiléiers
  • assimiléiert
  • assimiléiertem
  • assimiléierten
  • assimiléierter

Beispillsätz

  1. mat där neier Method kënnen d'Schüler d'Franséischt besser assimiléieren

    Bedeitung: assimiler

Konjugatioun

Infinitiv
assimiléieren
Partizip
assimiléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
assimiléieren
du
assimiléiers
hien / hatt / si
assimiléiert
mir
assimiléieren
dir
assimiléiert
si
assimiléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn assimiléiert
du
hues assimiléiert
hien / hatt / si
huet assimiléiert
mir
hunn assimiléiert
dir
hutt assimiléiert
si
hunn assimiléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat assimiléiert
du
has assimiléiert
hien / hatt / si
hat assimiléiert
mir
haten assimiléiert
dir
hat assimiléiert
si
haten assimiléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing assimiléieren
du
géifs / géings assimiléieren
hien / hatt / si
géif / géing assimiléieren
mir
géifen / géingen assimiléieren
dir
géift / géingt assimiléieren
si
géifen / géingen assimiléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt assimiléiert
du
häss assimiléiert
hien / hatt / si
hätt assimiléiert
mir
hätten assimiléiert
dir
hätt assimiléiert
si
hätten assimiléiert
Imperativ · Present
du
assimiléier!
dir
assimiléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →