attestéieren

Lëtzebuergesch
English
to certify
Français
attester
Deutsch
attestieren
Type
VRB
Synonym
bescheinegen; certifiéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
attestéiert

Aussprooch (IPA)

[ɑtæstˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
attestieren (bescheinigen)
Français
attester (certifier)
English
to attest; to certify
Português
atestar; certificar
Nederlands
bevestigen; attesteren (schriftelijk verklaren)

Synonymer

bescheinegen · certifiéieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • attestéier
  • attestéieren
  • attestéiers
  • attestéiert
  • attestéiertem
  • attestéierten
  • attestéierter

Beispillsätz

  1. en historescht Dokument attestéiert , datt d'Kierch an deem Joer renovéiert ginn ass

    Bedeitung: attester

  2. den Dokter attestéiert him e Schued un de Bandscheiwen

    Bedeitung: attester

Konjugatioun

Infinitiv
attestéieren
Partizip
attestéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
attestéieren
du
attestéiers
hien / hatt / si
attestéiert
mir
attestéieren
dir
attestéiert
si
attestéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn attestéiert
du
hues attestéiert
hien / hatt / si
huet attestéiert
mir
hunn attestéiert
dir
hutt attestéiert
si
hunn attestéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat attestéiert
du
has attestéiert
hien / hatt / si
hat attestéiert
mir
haten attestéiert
dir
hat attestéiert
si
haten attestéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing attestéieren
du
géifs / géings attestéieren
hien / hatt / si
géif / géing attestéieren
mir
géifen / géingen attestéieren
dir
géift / géingt attestéieren
si
géifen / géingen attestéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt attestéiert
du
häss attestéiert
hien / hatt / si
hätt attestéiert
mir
hätten attestéiert
dir
hätt attestéiert
si
hätten attestéiert
Imperativ · Present
du
attestéier!
dir
attestéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →