ausbeenen
Lëtzebuergesch
- English
- to bone
- Français
- désosser
- Deutsch
- ausbeinen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ausgebeent
Aussprache (IPA)
[ˈæːʊsbeːnən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ausbeenen
- ausbeens
- ausbeent
- ausgebeent
- auszebeenen
Konjugation
- Infinitiv
- ausbeenen
- Partizip Perfekt
- ausgebeent
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- beenen aus
- du
- beens aus
- hien / hatt / si
- beent aus
- mir
- beenen aus
- dir
- beent aus
- si
- beenen aus
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn ausgebeent
- du
- hues ausgebeent
- hien / hatt / si
- huet ausgebeent
- mir
- hunn ausgebeent
- dir
- hutt ausgebeent
- si
- hunn ausgebeent
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat ausgebeent
- du
- has ausgebeent
- hien / hatt / si
- hat ausgebeent
- mir
- haten ausgebeent
- dir
- hat ausgebeent
- si
- haten ausgebeent
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing ausbeenen
- du
- géifs / géings ausbeenen
- hien / hatt / si
- géif / géing ausbeenen
- mir
- géifen / géingen ausbeenen
- dir
- géift / géingt ausbeenen
- si
- géifen / géingen ausbeenen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt ausgebeent
- du
- häss ausgebeent
- hien / hatt / si
- hätt ausgebeent
- mir
- hätten ausgebeent
- dir
- hätt ausgebeent
- si
- hätten ausgebeent
Imperativ · Präsens
- du
- been aus!
- dir
- beent aus!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →