ausbeenen

Lëtzebuergesch
English
to bone
Français
désosser
Deutsch
ausbeinen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ausgebeent

Aussprooch (IPA)

[ˈæːʊsbeːnən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ausbeenen
  • ausbeens
  • ausbeent
  • ausgebeent
  • auszebeenen

Konjugatioun

Infinitiv
ausbeenen
Partizip
ausgebeent
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
beenen aus
du
beens aus
hien / hatt / si
beent aus
mir
beenen aus
dir
beent aus
si
beenen aus
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ausgebeent
du
hues ausgebeent
hien / hatt / si
huet ausgebeent
mir
hunn ausgebeent
dir
hutt ausgebeent
si
hunn ausgebeent
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ausgebeent
du
has ausgebeent
hien / hatt / si
hat ausgebeent
mir
haten ausgebeent
dir
hat ausgebeent
si
haten ausgebeent
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ausbeenen
du
géifs / géings ausbeenen
hien / hatt / si
géif / géing ausbeenen
mir
géifen / géingen ausbeenen
dir
géift / géingt ausbeenen
si
géifen / géingen ausbeenen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ausgebeent
du
häss ausgebeent
hien / hatt / si
hätt ausgebeent
mir
hätten ausgebeent
dir
hätt ausgebeent
si
hätten ausgebeent
Imperativ · Present
du
been aus!
dir
beent aus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →