ausgrenzen

Lëtzebuergesch
English
to exclude
Français
exclure
Deutsch
ausgrenzen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ausgegrenzt

Aussprooch (IPA)

[ˈæːʊsɡʀæntsən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ausgrenzen
Français
exclure
English
to exclude
Português
excluir
Nederlands
buitensluiten; buiten beschouwing laten

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ausgegrenzt
  • ausgegrenztem
  • ausgegrenzten
  • ausgegrenzter
  • ausgrenz
  • ausgrenzen
  • ausgrenzt
  • auszegrenzen

Beispillsätz

  1. d'Schoul däerf déi méi schwaach Kanner net ausgrenzen

    Bedeitung: exclure

  2. d'Fro vun der Rentabilitéit wëll ech an dëser Diskussioun ausgrenzen

    Bedeitung: exclure

Konjugatioun

Infinitiv
ausgrenzen
Partizip
ausgegrenzt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
grenzen aus
du
grenz aus
hien / hatt / si
grenzt aus
mir
grenzen aus
dir
grenzt aus
si
grenzen aus
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ausgegrenzt
du
hues ausgegrenzt
hien / hatt / si
huet ausgegrenzt
mir
hunn ausgegrenzt
dir
hutt ausgegrenzt
si
hunn ausgegrenzt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ausgegrenzt
du
has ausgegrenzt
hien / hatt / si
hat ausgegrenzt
mir
haten ausgegrenzt
dir
hat ausgegrenzt
si
haten ausgegrenzt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ausgrenzen
du
géifs / géings ausgrenzen
hien / hatt / si
géif / géing ausgrenzen
mir
géifen / géingen ausgrenzen
dir
géift / géingt ausgrenzen
si
géifen / géingen ausgrenzen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ausgegrenzt
du
häss ausgegrenzt
hien / hatt / si
hätt ausgegrenzt
mir
hätten ausgegrenzt
dir
hätt ausgegrenzt
si
hätten ausgegrenzt
Imperativ · Present
du
grenz aus!
dir
grenzt aus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →