ausschwäifen

Lëtzebuergesch
English
to run riot
Français
déborder
Deutsch
ausschweifen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ausgeschwäift

Aussprooch (IPA)

[ˈæːʊsʃwæːɪfən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ausgeschwäift
  • ausschwäifen
  • ausschwäifs
  • ausschwäift
  • auszeschwäifen

Konjugatioun

Infinitiv
ausschwäifen
Partizip
ausgeschwäift
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
schwäifen aus
du
schwäifs aus
hien / hatt / si
schwäift aus
mir
schwäifen aus
dir
schwäift aus
si
schwäifen aus
Indikativ · Passé composé
ech
sinn ausgeschwäift
du
bass ausgeschwäift
hien / hatt / si
ass ausgeschwäift
mir
sinn ausgeschwäift
dir
sidd ausgeschwäift
si
sinn ausgeschwäift
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war ausgeschwäift
du
waars ausgeschwäift
hien / hatt / si
war ausgeschwäift
mir
waren ausgeschwäift
dir
waart ausgeschwäift
si
waren ausgeschwäift
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ausschwäifen
du
géifs / géings ausschwäifen
hien / hatt / si
géif / géing ausschwäifen
mir
géifen / géingen ausschwäifen
dir
géift / géingt ausschwäifen
si
géifen / géingen ausschwäifen
Conditionnel · Passé
ech
wier ausgeschwäift
du
wiers ausgeschwäift
hien / hatt / si
wier ausgeschwäift
mir
wieren ausgeschwäift
dir
wiert ausgeschwäift
si
wieren ausgeschwäift
Imperativ · Present
du
schwäif aus!
dir
schwäift aus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →