auszortéieren

Lëtzebuergesch
English
to pick out
Français
trier
Deutsch
aussortieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
auszortéiert

Aussprooch (IPA)

[ˈæːʊstsɔʀtɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • auszezortéieren
  • auszortéieren
  • auszortéiers
  • auszortéiert
  • auszortéiertem
  • auszortéierten
  • auszortéierter

Konjugatioun

Infinitiv
auszortéieren
Partizip
auszortéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
zortéieren aus
du
zortéiers aus
hien / hatt / si
zortéiert aus
mir
zortéieren aus
dir
zortéiert aus
si
zortéieren aus
Indikativ · Passé composé
ech
hunn auszortéiert
du
hues auszortéiert
hien / hatt / si
huet auszortéiert
mir
hunn auszortéiert
dir
hutt auszortéiert
si
hunn auszortéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat auszortéiert
du
has auszortéiert
hien / hatt / si
hat auszortéiert
mir
haten auszortéiert
dir
hat auszortéiert
si
haten auszortéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing auszortéieren
du
géifs / géings auszortéieren
hien / hatt / si
géif / géing auszortéieren
mir
géifen / géingen auszortéieren
dir
géift / géingt auszortéieren
si
géifen / géingen auszortéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt auszortéiert
du
häss auszortéiert
hien / hatt / si
hätt auszortéiert
mir
hätten auszortéiert
dir
hätt auszortéiert
si
hätten auszortéiert
Imperativ · Present
du
zortéier aus!
dir
zortéiert aus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →