LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to encounter
- Français
- rencontrer
- Deutsch
- begegnen
- Type
- VRB
- Synonym
- treffen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- begéint; begéint
begéinen
Aussprache (IPA)
[bəɡˈɜɪnən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- begegnen (treffen)
- Français
- rencontrer (croiser)
- English
- to meet; to encounter
- Português
- encontrar (cruzar-se com)
- Nederlands
- ontmoeten; tegenkomen (treffen)
Synonyme
treffen
Bedeutung 2
- Deutsch
- begegnen (treffen)
- Français
- rencontrer (croiser)
- English
- to meet; to encounter
- Português
- encontrar (cruzar-se com)
- Nederlands
- ontmoeten; tegenkomen (treffen)
Synonyme
treffen
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- begéinen
- begéins
- begéint
- begéintem
- begéinten
- begéinter
Anwendungsbeispiele
ech sinn denger Kusin an der Stad begéint
Bedeutung 1: begegnen
déi zwee si sech haut fir d'éischt begéint
Bedeutung 1: begegnen
ech hunn deng Kusin an der Stad begéint
Bedeutung 2: begegnen
déi zwee hu sech haut fir d'éischt begéint
Bedeutung 2: begegnen
Konjugation
- Infinitiv
- begéinen
- Partizip Perfekt
- begéint
- Hilfsverb
- sinn
Indikativ · Präsens
- ech
- begéinen
- du
- begéins
- hien / hatt / si
- begéint
- mir
- begéinen
- dir
- begéint
- si
- begéinen
Indikativ · Perfekt
- ech
- si begéint
- du
- bass begéint
- hien / hatt / si
- ass begéint
- mir
- si begéint
- dir
- sidd begéint
- si
- si begéint
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war begéint
- du
- waars begéint
- hien / hatt / si
- war begéint
- mir
- ware begéint
- dir
- waart begéint
- si
- ware begéint
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing begéinen
- du
- géifs / géings begéinen
- hien / hatt / si
- géif / géing begéinen
- mir
- géifen / géinge begéinen
- dir
- géift / géingt begéinen
- si
- géifen / géinge begéinen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier begéint
- du
- wiers begéint
- hien / hatt / si
- wier begéint
- mir
- wiere begéint
- dir
- wiert begéint
- si
- wiere begéint
Indikativ · Präsens
- ech
- begéinen
- du
- begéins
- hien / hatt / si
- begéint
- mir
- begéinen
- dir
- begéint
- si
- begéinen
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu begéint
- du
- hues begéint
- hien / hatt / si
- huet begéint
- mir
- hu begéint
- dir
- hutt begéint
- si
- hu begéint
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat begéint
- du
- has begéint
- hien / hatt / si
- hat begéint
- mir
- hate begéint
- dir
- hat begéint
- si
- hate begéint
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing begéinen
- du
- géifs / géings begéinen
- hien / hatt / si
- géif / géing begéinen
- mir
- géifen / géinge begéinen
- dir
- géift / géingt begéinen
- si
- géifen / géinge begéinen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt begéint
- du
- häss begéint
- hien / hatt / si
- hätt begéint
- mir
- hätte begéint
- dir
- hätt begéint
- si
- hätte begéint